Αποφθέγματα

Ο ισχυρός έχει σκλάβους, ο πλούσιος κόλακες και ο σοφός φίλους

— Ισοκράτης

Σκίτσο της Ημέρας

Σκίτσο της Ημέρας

Φωτογραφία της Ημέρας

Φωτογραφία της Ημέρας
Τα 147 Δελφικά Παραγγέλματα

Το βιβλίο της εβδομάδας – Ιστορία της Αγγλίας

istoria-tis-agglias“Ο δικός μας λαός θαυμάζει και αγαπά τον αγγλικό. Και θα ήταν το λιγώτερο ανακρίβεια ν’ αρνηθούμε ότι και οι Άγγλοι – ο λαός τουλάχιστον δεν τρέφουν τα ίδια αισθήματα για μας. Αλλά, είπαμε, άλλο αίσθημα και άλλο συμφέρον. Και το συμφέρον του αγγλικού κράτους είναι να είμαστε πάντοτε αδύνατοι, του χεριού του. (. . .) Η ιστορία που γράφω είναι «απόλυτα αληθινή», άσχετο αν γράφεται με κάποιο τρόπο λίγο σατιρικό και λίγο ειρωνικό. Δεν θα έχη όμως τίποτα το ψεύτικο και τίποτα το σκαρωμένο. Τη γράφω σαν ένα είδος. . . αντεπιθέσεως στον άδικο πόλεμο που μας έχει κηρύξει, και που έφτασε ως το σημείο να συκοφαντή και τους ήρωες του 21. Και το όπλο μου που χρησιμοποιώ είναι το πιο ισχυρό της γης: Η πέννα.”

Έτσι προλογίζει ο ίδιος ο Τσιφόρος το βιβλίο του “Ιστορία της Αγγλίας”. Όπως ο ίδιος μαρτυράει, η πέννα του είναι μεν ποτισμένη στο μελάνι της σάτιρας και της ειρωνείας, αλλά γράφει μόνο αλήθειες. Αν και σε σύγκριση με άλλα βιβλία του (Σταυροφορίες, Εμείς και οι Φράγκοι, Ελληνική Μυθολογία), αυτό υστερεί και σε σάτιρα και σε ειρωνεία.

Ο Τσιφόρος ξεκινάει την Ιστορία της Αγγλίας όταν πρωτοπήγαν οι Ρωμαίοι κι έφυγαν άρον άρον μόλις συνάντησαν κάποιους που έμοιαζαν με ανθρώπους και τελειώνει με τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Σε αυτά τα σχεδόν 2.000 χρόνια, το Νησί πέρασε, γνώρισε, έπαθε, έμαθε πολλά. Νίκησε πολέμους, έχασε πολέμους, υποδουλώθηκε, έφτιαξε αυτοκρατορίες που γκρεμίστηκαν αργότερα, 2.000 γεμάτα χρόνια με βασιλιάδες, σταυροφορίες, βιομηχανική επανάσταση, Αμερική, Βίκινγκς, παγκόσμιους πολέμους και τόσα ακόμα. (και) Στις μέρες μας, η Αγγλία συγκαταλέγεται, σε ένα από τα πιο ισχυρά κράτη του κόσμου. Για να φτάσει, όμως, σε αυτή τη θέση πέρασε από πολλά στάδια. Αυτά τα στάδια μας παρουσιάζει ο Νίκος Τσιφόρος με το δικό του μοναδικό ύφος. Ένα βιβλίο που συνδυάζει και καταφέρνει να είναι και ευχάριστο χάρη στον τρόπο γραφής του και χρήσιμο με τα πράγματα που μας μαθαίνει.

Υ.Γ. Για το συγκεκριμένο βιβλίο, είχα μιλήσει κάποτε με έναν καλό φίλο που του το είχαν κάνει δώρο στη γιορτή του. Ο ίδιος, τυπικά Έλληνας, στην καρδιά Άγγλος, αλλά και σε άλλα μέρη του σώματος με τα λιοντάρια και τα σφυριά που έχει κάνει τατουάζ, μου μίλησε για το βιβλίο. Δεν του άρεσε ο τρόπος γραφής (πώς να του αρέσει εδώ που τα λέμε όταν είναι ειρωνικός και σατιρικός κατά των αγαπημένων του Άγγλων), παραδέχθηκε, όμως, σαν σωστός… τζέντλεμαν ότι το βιβλίο είναι ακριβέστατο και με πάρα πολλές λεπτομέρειες που δεν τις βρίσκεις εύκολα σε άλλα βιβλία, ακόμα και σε αγγλικές εκδόσεις. Και -πιστέψτε με- δεν είναι η μοναδική Ιστορία της Αγγλίας που έχει διαβάσει.

Leave a Reply