Αποφθέγματα

Όποιος χρειάζεται κυρίαρχο, είναι ζώο

— Γιόχαν Γκότφριντ φον Χέρντερ

Σκίτσο της Ημέρας

Σκίτσο της Ημέρας

Φωτογραφία της Ημέρας

Φωτογραφία της Ημέρας
Τα 147 Δελφικά Παραγγέλματα

Ζήσε τον μύθο σου στην Γερμανία

Sky“Α! Και θα σου έρθει ένα μέιλ από την Sky”, μου έλεγε η υπάλληλος της γερμανικής vodafone όταν υπέγραφα το συμβόλαιο για τηλέφωνο και ίντερνετ τέλη Γενάρη του 2014. “Αν δεν θέλεις να γίνεις συνδρομητής στην Sky, απλά διέγραψέ το”. Πράγμα που έκανα αφού δεν είχα καμία όρεξη να γίνω συνδρομητής στην γερμανική συνδρομητική τηλεόραση όταν δεν είχα καν τηλεόραση στο σπίτι.

Έφυγα από την Vodafone ήσυχος, νομίζοντας ότι έχω ξεμπερδέψει. Έτσι νόμιζα. Πράγματι, μου ήρθε ένα μέιλ από την Sky, το οποίο διέγραψα. Μετά από λίγες ημέρες έρχεται ένας φάκελος στο σπίτι από την Sky, στον οποίο (κακώς) δεν έδωσα σημασία. Τον άνοιξα, τον διάβασα, δεν κατάλαβα τίποτα και τον άφησα στην άκρη. Υπέθεσα ότι ήταν άλλο ένα διαφημιστικό. Μετά από λίγες ημέρες, μου έρχεται στο σπίτι το περιοδικό με το μηνιαίο πρόγραμμα της Sky. Εκεί τα κάρβουνα άρχισαν ν’ ανάβουν. Γιατί μου στέλνουν το πρόγραμμα αφού δεν είμαι συνδρομητής τους; Και μετά από λίγες ημέρες, έρχεται η… λυπητερή. Κάνοντας έναν διαδικτυακό έλεγχο στον λογαριασμό τραπέζης, βλέπω ότι η Sky μου έχει τραβήξει 66,60€.

Μέιλ αμέσως τόσο στην Sky όσο και στην Vodafone λέγοντας τι έχει γίνει και ζητώντας να διορθωθεί η παρεξήγηση και να μου επιστρέψουν τα χρήματα στον λογαριασμό. Η απάντηση από την Sky ήρθε σχετικά γρήγορα μ’ ένα γράμμα κάποιου στελέχους που έλεγε ότι είμαι πελάτης της εταιρείας (είχα και κωδικό πελάτη) και είχε συνημμένο ένα γράμμα που επιβεβαίωνε (και καλά) ότι είμαι πελάτης της Sky. Δική μου υπογραφή φυσικά δεν υπήρχε πουθενά. Πριν απαντήσω, περίμενα να μου απαντήσει και η Vodafone. Όταν τελικά απάντησαν και μετά από ένα σύντομο πάρε-δώσε πληροφοριακών μέιλ (αριθμό πελάτη, αριθμό τηλεφώνου κ.λ.π.), επιβεβαίωσαν ότι είμαι πελάτης μόνο στην Vodafone και πως κακώς μου τράβηξε χρήματα η Sky. Στην ερώτησή μου ποιος τους έδωσε τον λογαριασμό της τραπέζης μου και ακόμα περισσότερο ποιος τους έδωσε την εξουσιοδότηση για να τραβάνε χρήματα από τον λογαριασμό μου, εν οίδα ότι ουδέν οίδα.

Reply στο μέιλ της Sky εσωκλείοντας την απάντηση της Vodafone και ζητώντας εξηγήσεις. Έλα, όμως, που το μέιλ δεν πήγαινε. Για δύο ημέρες έπαιρνα προσωρινή αποτυχία αποστολής μέχρι την οριστική. Αφού δεν μπορούσα να τους βρω με μέιλ, τους πήρα τηλέφωνο. Έλα, όμως, που στην συνδρομητική τηλεόραση της Γερμανίας, στην τηλεόραση που μεταδίδει αγώνες της Πρέμιερ Λιγκ μεταξύ (όχι και πολλών) άλλων, στην τηλεόραση που η βασική τους παρουσιάστρια μέχρι και πριν λίγους μήνες ήταν από την Αγγλία (Kate Abdo) δεν ήξεραν να μιλήσουν αγγλικά και δεν μπορούσα να συνεννοηθώ με κάποιον.

Δεν μπορούσα, λοιπόν, να επικοινωνήσω μαζί τους ούτε με μέιλ ούτε τηλεφωνικώς. Άρχισα τότε να ψάχνω στο διαδίκτυο για την διεύθυνση των γραφείων της Sky στο Μόναχο για να πάω από κει. Ένας Τούρκος στο γραφείο με είδε που έψαχνα και με ρώτησε. Του είπα εν τάχει την ιστορία και προθυμοποιήθηκε να πάρει αυτός τηλέφωνο και να μιλήσει μαζί τους. Πήρε, μίλησε μαζί τους, τους είπε την ιστορία κι ευτυχώς από την Sky παραδέχθηκαν το λάθος τους, ακούσιο όπως είπαν οι ίδιοι (πώς γίνεται τέτοια λάθη να είναι πάντα εις βάρος μας κι όχι υπέρ μας…). Του είπανε να πάω το γρηγορότερο (γιατί είχαν ήδη περάσει οι μέρες) στην τράπεζα και να τραβήξω πίσω τα χρήματα. Είπαν επίσης πως δεν πρόκειται να μου ξανατραβήξουν χρήματα και πως μ’ έσβησαν από τα κιτάπια τους. Στην ερώτηση με ποιο δικαίωμα τράβηξαν χρήματα από τον λογαριασμό μου αφού δεν τους είχα δώσει την δικαιοδοσία για κάτι τέτοιο και πώς βρήκαν τα στοιχεία του λογαριασμού μου, εν οίδα ότι ουδέν οίδα.

Την επόμενη κιόλας μέρα πήγα στην τράπεζα και τους είπα την ιστορία. Τράβηξα δίχως πρόβλημα τα χρήματα πίσω και στην ερώτηση πώς γίνεται να τράβηξε κάποιος χρήματα από τον λογαριασμό χωρίς να έχω δώσει την σχετική έγκριση ή πώς βρήκαν τα στοιχεία του λογαριασμού, εν οίδα ότι ουδέν οίδα. Με διαβεβαίωσαν, πάντως, ότι τα χρήματά μου είναι ασφαλή και πως μπορώ να τραβάω χρήματα πίσω. Ησύχασα τώρα…

Στο γραφείο ο Τούρκος με ρώτησε αν διορθώθηκε η κατάσταση. Τον ευχαρίστησα για την πολύτιμη βοήθειά του και πιάσαμε την κουβεντούλα. Τον ρώτησα τι πιστεύει για την ιστορία και η απάντησή του με άφησε σύξυλο. “Α, είναι συνηθισμένο αυτό στην Γερμανία. Αν βλέπουν ξένο όνομα κάνουν τέτοιες κινήσεις. Αν τους πάρουν μυρωδιά όπως εσύ, λένε συγγνώμη λάθος και σου επιστρέφουν τα χρήματα. Αν πάλι ο ξένος δεν καταλάβει τίποτα, συνεχίζουν να του τραβούν χρήματα από τον λογαριασμό. Γιατί εσύ οκ, είσαι νέος, ξέρεις από κομπιούτερ και e-banking και ελέγχεις κάθε μέρα τον λογαριασμό. Σκέψου, όμως, κάποιον πιο ηλικιωμένο που έρχεται στην Γερμανία. Δεν ξέρει την γλώσσα, δεν ξέρει από τεχνολογία και μπορεί εύκολα κάποιος να του τραβάει χρήματα χωρίς να το πάρει έγκαιρα πρέφα. Γι’ αυτό και θέλει προσοχή σε τέτοιες συναλλαγές”, μου συνέστησε. Η εξήγησή του ήταν καθαρά προσωπική και μου φάνηκε υπερβολική. Δεν ήθελα να πιστέψω ότι μπορεί να ισχύει.

Τέλος πάντων, πράγματι από την Sky δεν με ξαναενόχλησαν κι ούτε φυσικά ξανατράβηξαν χρήματα από τον λογαριασμό μου. Μ’ αυτά και μ’ αυτά, είχε φτάσει τέλη Μαρτίου κι είχα ησυχάσει. Ένα απόγευμα που ήμουν στο σπίτι, χτύπησε το κουδούνι. Ήταν ένας Γερμανός κύριος που μου συστήθηκε ως υπάλληλος της SWM, της βαυαρικής ΔΕΗ. Στην Βαυαρία και την Γερμανία γενικότερα το ηλεκτρικό ρεύμα δεν είναι μόνο κρατικό. Υπάρχει το κρατικό (SWM στο Μόναχο), αλλά υπάρχουν και ιδιωτικές εταιρίες. Όταν κάποιος πρωτοπάει στην Γερμανία υπάγεται αυτόματα στην κρατική εταιρεία κι αν θέλει αργότερα το αλλάζει. Εγώ, λοιπόν, ήμουν στην γερμανική κρατική εταιρεία κι ούτε που το σκεφτόμουνα φυσικά ν’ αλλάξω. Άλλες έγνοιες δεν είχα… Μου λέει, λοιπόν, πως είναι από την SWM και με ρώτησε αν θέλω να μου τραβάει αυτόματα χρήματα η εταιρεία από τον λογαριασμό κάθε μήνα και  να μην πληρώνω εγώ. Δέχθηκα μιας και ήμουν στην αρχή της μετακόμισης και είχα αρχίσει να χάνω την μπάλα με αυτά που πλήρωνα (νοίκια, εγγύηση σπιτιού, προμήθεια του μεσίτη, πάρκινγκ, τηλέφωνο, ρεύμα κι όλο και κάτι άλλο που σίγουρα μου διαφεύγει). Ας τα τραβάνε αυτοί τα χρήματα να έχω μία έγνοια λιγότερη. Έτσι κι αλλιώς ελέγχω την κίνηση του λογαριασμού σχεδόν σε καθημερινή βάση. Έβαλα φαρδιά πλατιά την τζίφρα μου κι εκείνος έφυγε χαρούμενος και χαμογελαστός.

Είχε μπει πια ο Απρίλιος και είχα μπει σε ρυθμούς Πάσχα. Θα κατέβαινα Ελλάδα για διακοπές και το μυαλό ήταν ήδη σε μαγειρίτσες, αρνιά και κοκορέτσια. Δυο-τρεις μέρες πριν φύγω για Ελλάδα, έρχεται στο σπίτι ένα γράμμα από μία ιδιωτική εταιρεία ενέργειας με έδρα το Βερολίνο, την primastrom. Ούτε που την είχα ξανακούσει φυσικά. Άλλο ένα διαφημιστικό γράμμα θεώρησα (συχνά πυκνά το γραμματοκιβώτιο γεμίζει από διαφημιστικά) και δεν του έδωσα σημασία.

Πήγα στην Ελλάδα, περιποιήθηκα μαγειρίτσες, κοκορέτσια και αρνιά και όταν γύρισα στην Γερμανία με περίμενε ένα δεύτερο γράμμα από την primastrom. Ένα ευχαριστήριο γράμμα που έγινα πελάτης τους και πως είχα συμβόλαιο για δύο χρόνια. Άντε πάλι με το γράμμα στην δουλειά και το δείχνω στον Τούρκο που είχε πάρει πια το κολάι. Αυτός με ρώτησε αν είχα υπογράψει κάποιο συμβόλαιο με αυτή την εταιρεία κι εγώ του απάντησα αρνητικά. Ούτε που είχα ξανακούσει αυτή την primastrom κι ούτε είχα καμιά όρεξη ν’ αλλάζω εταιρείες ρεύματος. Τους πήρε τηλέφωνο, μίλησε με μία κοπέλα, η οποία ισχυριζόταν ότι ήμουν πελάτης τους. Της ζήτησε το συμβόλαιο, απάντησε πως μου το έχουν στείλει. Μούσι, δεν είχα πάρει τίποτα. Της ζήτησε να το στείλει ηλεκτρονικώς, δεν μπορούσε να το στείλει γιατί είχε πρόβλημα το κομπιούτερ της. Της ζήτησε να το στείλει με φαξ, ήταν χαλασμένο το δικό τους. Της είπε να το στείλει με ταχυδρομείο, δέχθηκε, αλλά θα έπρεπε να πληρώσουμε εμείς τα ταχυδρομικά. Δεχθήκαμε, αλλά όσο το είχανε ήδη στείλει τόσο το στείλανε και τις επόμενες ημέρες. Όταν το έκλεισε ο Τούρκος και μη έχοντας καταφέρει να βγάλει άκρη, γελούσε και μου είπε πως η κοπέλα ακουγόταν τόσο συγχυσμένη και τρακαρισμένη που ήταν ξεκάθαρο πως κάτι δεν πήγαινε καλά μ’ αυτούς.

Εμένα, όμως, είχαν αρχίσει να με ζώνουν τα φίδια. Ήμουν σίγουρος ότι δεν είχα βάλει καμιά υπογραφή σε συμβόλαιο με την primastrom. Η μόνη υπογραφή που είχα βάλει ήταν με την SWM για να μου τραβάνε τα χρήματα αυτόματα. Βρε λες; Λες ο τύπος που είχε έρθει να μου πούλησε παραμύθι και να ήταν από αυτή την primastrom; Πολύ χοντρό, αλλά ποτέ δεν ξέρεις…

Μετά από κάποιες μέρες κοιτάω τον λογαριασμό και η primastrom μου είχε πάρει 54,66€. Πλέον, ήξερα τον τρόπο και πάω στην τράπεζα και τραβάω τα χρήματα πίσω. Παράλληλα, τους γράφω ένα μέιλ εξηγώντας την κατάσταση και τον λόγο που τράβηξα πίσω τα χρήματα. Ζήτησα να μου στείλουν το συμβόλαιο που έχω υπογράψει μαζί τους και γενικά ζητούσα εξηγήσεις. Απάντηση δεν πήρα ποτέ, αλλά μετά από λίγες μέρες μου έστειλαν ένα φάκελο με αντίγραφο του συμβολαίου. Ένα συμβόλαιο που πιο πολύ θύμιζε παραγγελία σε χασαποταβέρνα παρά επίσημο έγγραφο. Αυτό το λιγδόχαρτο είχε, όμως, την υπογραφή μου. Και τότε σιγουρεύτηκα. Εκείνος ο τύπος δεν ήταν από την SWM, αλλά από την primastrom κι εγώ πιάστηκα κότσος.

Εκείνες τις ημέρες ήρθε και ο τελικός λογαριασμός από την SWM για να δέσει το γλυκό. Παίρνω όλα αυτά τα χαρτιά και πάω στην SWM για να κάνω καταγγελία. Τα έλεγα σε μία υπάλληλο κι αυτή κουνούσε το κεφάλι συγκαταβατικά με το ύφος “μας τα παν κι άλλοι”. Εντέλει, από την SWM μου είπαν πως θα επικοινωνήσουν με την primastrom και θα μου απαντήσουν με γράμμα. Το γράμμα ήρθε μετά από καμιά δεκαριά μέρες και έλεγε ότι η SWM δεν μπορούσε να κάνει τίποτα γιατί το συμβόλαιο ήταν ήδη ενεργό (είχα δικαίωμα τις 2 πρώτες εβδομάδες να το ακυρώσω και να μην ενεργοποιηθεί, αλλά εγώ τότε δεν ήξερα καμιά primastrom και πάλευα με το αρνί). Ήμουν πια πελάτης της primastrom.

Δεν μπορούσα να κάνω και διαφορετικά (θα μπορούσα να το κυνηγήσω δικαστικά, αλλά δεν ήθελα να μπλέξω με δικηγόρους κι άντε ν’ αποδείξω ότι είχα πέσει θύμα εξαπάτησης) οπότε άρχισα να πληρώνω κανονικά τους λογαριασμούς. Τους έστειλα κι ένα δεύτερο μέιλ που τους έγραψα όλη την ιστορία και πως μπορούσαν να τραβάνε τα χρήματα, αλλά όσο απαντήσανε στο πρώτο τόσο μου απαντήσανε και στο δεύτερο. Στους επόμενους μήνες δεν υπήρχε κάποιο πρόβλημα, πλήρωνα τους λογαριασμούς όταν μου τους έστελναν, τους έκλεινα το τηλέφωνο όταν μ’ έπαιρναν για κάποια προσφορά (σημειωτέον πως όσες φορές προσπάθησα να μιλήσω μαζί τους ή να μιλήσουν αυτοί μαζί μου ποτέ κανένας δεν ήξερε αγγλικά), όλα έδειχναν ήρεμα. Μόνο τον Ιούλιο που πλήρωσα καθυστερημένα τον λογαριασμό γιατί ήμουν στην Ελλάδα.

Τον Οκτώβριο που πάλι ήμουν στην Ελλάδα ήρθε ένας λογαριασμός αρκετά παραπάνω από αυτά που πλήρωνα συνήθως. Έλεγε πως είχε κάποιες προσαυξήσεις από προηγούμενες καθυστερημένες πληρωμές. Τον πλήρωσα και μηδένισα. Ο επόμενος έπρεπε να μου έρθει σύμφωνα με αυτά που έλεγε το συμβόλαιο. Έλα, όμως, που έρχεται πάλι φουσκωμένος. Άντε πάλι μέιλ στην εταιρεία όπου τους ρωτούσα γιατί ο λογαριασμός ήρθε παραπάνω και πως δεν τον πληρώνω μέχρι να μου δώσουν κάποια απάντηση. Μετά από μία εβδομάδα κι αφού δεν είχα πάρει καμία απάντηση, πλήρωσα το ποσό που αντιστοιχούσε στο συμβόλαιο και τους έστειλα ένα καινούριο μέιλ. Τους ενημέρωσα πως πλήρωσα το ποσό του συμβολαίου και πως ακόμα περιμένω απάντηση. Αυτά τα δύο μέιλ τα έγραψε μάλιστα στα γερμανικά μία Ελληνίδα κοπέλα στο γραφείο. Να μην έχουν και την δικαιολογία της γλώσσας. Και στα γερμανικά, όμως, που ήταν, πάλι απάντηση δεν πήρα.

Τα μέιλ είχαν φύγει τέλη Νοεμβρίου και όλο τον Δεκέμβριο δεν είχα κανένα νέο από την primastrom. Ούτε καν λογαριασμό. Το ίδιο και τις πρώτες ημέρες του Γενάρη. Άρχισα ν’ αναρωτιέμαι τι γίνεται μέχρι που στο τελευταίο δεκαήμερο του μήνα έρχεται ένας φάκελος από την primastrom. Υπέθεσα πως ήταν ο λογαριασμός, αλλά όταν τον άνοιξα κατάλαβα πως ήταν κάτι άλλο. Στο google translate κάτι μου έγραψε για μονομερή καταγγελία της σύμβασης. Έδωσα τον φάκελο στην Νατάσα, την Ελληνίδα κοπέλα, κι εκείνη μου το επιβεβαίωσε. Η primastrom έκανε μονομερή καταγγελία της σύμβασης γιατί δεν είχα πληρώσει για 4 μήνες. Γυρνούσα αυτόματα στην SWM και θα μου έστελναν τον τελικό λογαριασμό. Η Νατάσα τους πήρε τηλέφωνο κι όσο μιλούσε με τον υπάλληλο τόσο φούντωνε. Έφτασε στο σημείο να φωνάζει και όταν του ζήτησε το όνομα εκείνος της το έκλεισε κατάμουτρα.

Δεν της είπε και κάτι καινούριο πάντως. Επέστρεφα αυτομάτως στην SWM και ο δικηγόρος τους στο Μόναχο θα μου έστελνε τον τελικό λογαριασμό με τους απλήρωτους λογαριασμούς, τις προσαυξήσεις και τα δικηγορικά έξοδα. Έπρεπε, λοιπόν, να περιμένω τον τελικό λογαριασμό και δεν μ’ ενθουσίαζε το γεγονός ότι σ’ αυτόν θα συμπεριλαμβάνονταν προσαυξήσεις και δικηγορικά έξοδα. Είχε φτάσει μέσα Μαρτίου και ο λογαριασμός ακόμα να έρθει. Για να είμαι καλυμμένος τους έστειλα ένα μέιλ (γενικά από ένα σημείο και μετά ήξερα ότι κανείς δεν θ’ απαντούσε στα μέιλ μου, αλλά ήθελα να έχω κάτι σε περίπτωση δικαστικής ανάγκης) με το οποίο τους ενημέρωνα ότι σχεδόν δύο μήνες μετά και ακόμα δεν είχα λάβει τον τελικό λογαριασμό. Φυσικά δεν μου απάντησαν, αλλά μετά από μία εβδομάδα ήρθε ο τελικός λογαριασμός, ο οποίος ευτυχώς ήταν πολύ μικρότερος απ’ ό,τι φανταζόμουνα. Τον πλήρωσα, τους έστειλα ένα τελευταίο (ελπίζω) μέιλ ότι εξόφλησα τον λογαριασμό και φαίνεται πως ξεμπέρδεψα.

Τελικά έχουν δίκιο αυτοί που λένε ότι αυτά που γίνονται στην Ελλάδα δεν γίνονται σε χώρες σαν την Γερμανία. Γιατί εκεί γίνονται χειρότερα. Έχετε ακούσει ποτέ η Nova ή ο OTE TV να τραβάνε χρήματα από μη πελάτες τους; Ή μήπως έχετε ακούσει για υπαλλήλους ιδιωτικών εταιρειών που χτυπάνε τα κουδούνια ξένων ονομάτων και εξαπατάνε τον κόσμο παρουσιάζοντας τον εαυτό τους ως υπαλλήλους κρατικής Υπηρεσίας; Έγραψα και τις δύο περιπτώσεις για να ξέρει ο κόσμος. Και αυτός που είναι στην Ελλάδα και φαντάζεται ότι σε χώρες τύπου Γερμανία όλα δουλεύουν ρολόι και σωστά και γι’ αυτούς που σκοπεύουν να μεταναστεύσουν. Μέγα παραμύθι. Μην νομίζετε ότι στην Γερμανία υπάρχει ικανοποιητικός έλεγχος ή προστασία ή ότι δεν υπάρχουν πολλοί επιτήδειοι (ακόμα και κοτζάμ Sky) που θα προσπαθήσουν να σ’ εκμεταλλευθούν. Θυμάμαι μία φορά ήμουν σε μία ελληνική ταβέρνα σ’ ένα χωριό έξω από το Μόναχο και τους έλεγα τον πόνο μου σχετικά με την Sky. Αυτό δεν είναι τίποτα μου λέει ένας άλλος, εγώ να δεις τι έπαθα με την ασφάλεια του αυτοκινήτου όταν θέλησα ν’ αλλάξω τις πινακίδες σε γερμανικές. Αμ εγώ; πετάχτηκε ο τρίτος που θυμήθηκε την δική του ιστορία με μία εταιρεία κινητής τηλεφωνίας. Το ότι είσαι ξένος φαίνεται πως είναι ευκαιρία για κάποιους. Αυτό ας το έχουν υπόψιν τους κυρίως όσοι έρχονται για να ζήσουν στην Γερμανία. Κι όπως έλεγε ένας Ελληνογερμανός που μεγάλωσε στην Ελλάδα, αλλά λόγω κρίσης ήρθε στην Γερμανία. “Κανονικά στα γερμανικά αεροδρόμια θα έπρεπε να υπάρχει η επιγραφή Ζήσε τον μύθο σου εδώ κι όχι στην Ελλάδα”. Γιατί υπάρχουν πολλοί μύθοι σχετικά με την χώρα. Μύθοι που δεν ισχύουν.

 

Update: Λίγες ημέρες αφότου πλήρωσα τον τελικό λογαριασμό στην primastrom και τους έστειλα το μέιλ, μου έστειλαν μία λιτή επιστολή ότι διάβασαν το μέιλ μου και πως ο λογαριασμός εξοφλήθη και ξεμπερδέψαμε. Κι εγώ από αυτούς και εκείνοι από μένα. Με το τελευταίο γράμμα τους, όμως, παραδέχθηκαν έστω και έμμεσα ότι όλο αυτόν τον καιρό και τ’ αγγλικά καταλάβαιναν μια χαρά και τα μέιλ που τους έστελνα διάβαζαν…

 

Leave a Reply