Αποφθέγματα

Η σωτηρία του λαού είναι ο υπέρτατος νόμος

— Κικέρων

Σκίτσο της Ημέρας

Σκίτσο της Ημέρας

Φωτογραφία της Ημέρας

Φωτογραφία της Ημέρας
Τα 147 Δελφικά Παραγγέλματα

Βλέποντας Μπάγερν – Στουτγκάρδη στην Allianz Arena

100_4607Σχεδόν δύο χρόνια στο Μόναχο και δεν είχα αξιωθεί να πάω να δω ένα παιχνίδι στην Allianz Arena. Σ’ αυτό το διάστημα έχω πάει για να παρακολουθήσω κάποιο αθλητικό γεγονός σε Ιταλία, Σλοβενία, Βέλγιο, μέχρι και στο μικρούλι Λιχτενστάιν, αλλά στο Μόναχο ποτέ μέχρι το περασμένο Σάββατο. Δεν είναι ότι δεν ήθελα, αλλά το να βρεις εισιτήριο για την Μπάγερν είναι σχεδόν… mission impossible. Είχα ψαχθεί στην αρχή που είχα έρθει, αλλά με αυτά που άκουσα, είχα απογοητευτεί και το παράτησα. Το γήπεδο χωράει 69.000 κόσμο, από τα οποία τα 50.000 είναι διαρκείας. Από τα 19.000 που μένουνε, τα 9.000 πάνε στους φιλοξενούμενους και μένουνε άλλα 10.000. Από αυτά τα 10.000, τα 5.000 διατίθενται στα μέλη που δεν έχουν διαρκείας και τα 3.500 σε σχολεία και οικογένειες για την μαθητική-οικογενειακή εξέδρα. Για τον… λαουτζίκο μένουνε, δηλαδή, μόνο 1.500 εισιτήρια οπότε δεν μπαίνεις καν στον κόπο. Υπάρχει, βέβαια, η επιλογή να πληρώσεις την τριπλάσια ή και παραπάνω τιμή του εισιτηρίου στην μαύρη αγορά ή στο ίντερνετ, αλλά δεν το λες και value for money να δώσεις 150 και 200 ευρώ για ένα παιχνίδι πρωταθλήματος. Τέλος, αν θέλεις σώνει και καλά να επισκεφθείς την Allianz Arena, υπάρχει η επιλογή της Μόναχο 1860. Το γήπεδο, όμως, θα είναι σχεδόν άδειο, θα δεις παιχνίδι δεύτερης κατηγορίας και το εισιτήριο δεν είναι και τόσο φθηνό γι’ αυτά που προσφέρει (κάπου στα 35€).

Όταν μου είχανε πει το καθεστώς με τα εισιτήρια στην Μπάγερν, είχα σκεφθεί ότι ο πιο εύκολος τρόπος για να βρεις εισιτήριο είναι να πας με τους φιλοξενούμενους. Χρειάζεσαι, όμως, μία άκρη για να έρθεις σε επικοινωνία και να βρεις εισιτήρια. Κι αυτή την άκρη δεν την βρήκα, αλλά με βρήκε αυτή. Ένας φίλος από Μόναχο με πήρε τηλέφωνο την περασμένη εβδομάδα και μου είπε αν ενδιαφέρομαι να πάμε στον αγώνα Μπάγερν – Στουτγκάρδη. Από την στιγμή που δεν δούλευα, η ερώτηση ήταν ρητορική και του απάντησα καταφατικά. Αυτός ο φίλος έχει έναν φίλο στην Στουτγκάρδη που είναι μέλος στην ομάδα. Είχε παραγγείλει ήδη 2 εισιτήρια για εκείνον κι άλλον ένα φίλο του επίσης από την Στουτγκάρδη κι επειδή ήταν μέλος και επειδή μάλλον η διάθεση των εισιτηρίων δεν πήγαινε όπως θα ήθελαν στην Στουτγκάρδη, τον άφησαν να πάρει άλλα δύο. Έτσι, τα δύο πρώτα εισιτήρια τα πήραν τα παιδιά από την Στουτγκάρδη κι εμείς τ’ άλλα δύο.

Ο αγώνας ξεκινούσε στις 15.30 και περίπου δύο ώρες νωρίτερα, συνάντησα τους άλλους 3, κάπου στο κέντρο της πόλης. Πήραμε το μετρό και πήγαμε στο γήπεδο. Η Allianz Arena είναι περίπου μιας δεκαετίας γήπεδο και το πρωτοείδα απ’ έξω το 2008. Τότε, μου είχε φανεί εντυπωσιακό και πολύ… προχώ. Περίπου μία πενταετία αργότερα κι ενώ το έχω δει πια δεκάδες φορές (πάντα απ’ έξω), το θεωρώ κιτς και άσχημο.

Φτάσαμε στο γήπεδο και μπήκαμε στο μπουλούκι. Οπαδοί της Μπάγερν, οπαδοί της Στουτγκάρδης, παιδάκια, γυναίκες, ηλικιωμένοι, όλοι μαζί προς την ίδια κατεύθυνση, την Allianz Arena. Μπήκαμε μέσα και πραγματικά δεν σταματούσα να το χαζεύω. Με διαφορά, το καλύτερο γήπεδο που έχω επισκεφτεί. Το γήπεδο που κάθε μεγάλη ομάδα πρέπει να έχει. Τεράστιο, πανέμορφο και χτισμένο με τέτοιο τρόπο ώστε να γίνεται “κλουβί” από τις φωνές, καθαρό, με πολλές και εύχρηστες υπηρεσίες, ένα γήπεδο που θες να πας και να ξαναπάς.

Η αλήθεια είναι ότι το ματς σαν ματς δεν με πολυέκαιγε. Πιο πολύ μ’ ένοιαζε να δω το γήπεδο, την ατμόσφαιρα, να πάρω μυρωδιά. Το γήπεδο φυσικά ήταν γεμάτο. Τα παιδιά από την Στουτγκάρδη είπανε ότι οι δικοί τους ήταν πάνω από 6.000, αλλά δεν μπορούσα να καταλάβω. Στο κομμάτι που ήτανε για τους φιλοξενούμενους, υπήρχανε πολύ σαν εμένα. Όσοι δεν μπορούσανε να βρούνε εισιτήριο, ήταν με τους φιλοξενούμενους. Για παράδειγμα, δίπλα μου καθόταν ο Νίκο, ένας Κροάτης που γεννήθηκε στο Μόναχο και σύντομα αρχίσαμε να μιλάμε για την αγαπημένη Κροατία της τριετίας 1996-98 με Μπόμπαν, Μπόκσιτς, Σούκερ, Προσινέτσκι και τα υπόλοιπα… καλόπαιδα.

Το παιχνίδι ήταν επιεικώς μέτριο. Η Μπάγερν χωρίς Ρόμπεν, Ριμπερί και Σβαϊνστάιγκερ στη βασική ενδεκάδα και με τον Γκουαρντιόλα να συνεχίζει τους πειραματισμούς έπαιξε πολύ άσχημα και πήρε μία νίκη που οι δημοσιογράφοι χωρίς φαντασία και έμπνευση βαπτίζουν επαγγελματική με 2-0. Όσο για την Στουτγκάρδη, απλά ανυπόφορη. Καθόλου ποιότητα, θα είναι τεράστια επιτυχία αν (διατηρώντας το ίδιο ρόστερ) δεν μπλέξει στο τέλος στην μάχη του υποβιβασμού. Και είναι κρίμα, γιατί πρόκειται για την ομάδα που συμπαθώ πιο πολύ στην Γερμανία. Για στοιχηματικούς λόγους…

Το ματς μπορεί να ήταν βαρετό, αλλά το δίωρο πέρασε χωρίς να το καταλάβω. Φωτογραφίες, βίντεο από τις εξέδρες, κουβεντούλα με τον φίλο μου που είχαμε πάει στο γήπεδο, κουβεντούλα με τον Νίκο τον Κροάτη, χάζι από δω κι εκεί, πήρα και με το παραπάνω την γηπεδική μυρωδιά που αποζητούσα. Πιο πολύ απ’ όλα, όμως, ευχαριστήθηκα το γήπεδο. Όπως έγραψα ήδη, είναι ένα φανταστικό γήπεδο που θες να πας και να ξαναπάς. Γι’ αυτό κι έχω αρχίσει ήδη να ψάχνω άκρη και γι’ άλλα παιχνίδια. Καλόμαθε η γριά στα σύκα…

Πριν περάσουμε στις φωτογραφίες και τα βίντεο, μερικές σκόρπιες εντυπώσεις από το γήπεδο.

Στο μυαλό μου η εικόνα του Γερμανού οπαδού ήταν μπύρα, ρέψιμο και Tooooor. Έχουν κι αυτοί, όμως, τους οργανωμένους τους με τα συνθήματα και τα τραγούδια. Στην Μπάγερν κάθονται πίσω από την εστία και δημιουργούν ωραία ατμόσφαιρα. Μην φανταστείτε ελληνικό γήπεδο, βέβαια, αλλά ένα χρώμα το δίνουν. Αυτοί της Στουτγκάρδης σταμάτησαν να τραγουδούν μόνο στο τέλος του παιχνιδιού όταν έφαγαν και το 2ο.

Τρομερός σεβασμός και προνόηση για τ’ άτομα με ειδικές ανάγκες. Ειδικός χώρος σε όλο το γήπεδο για να φιλοξενούνται αυτά τα άτομα και να βλέπουν την αγαπημένη τους Μπάγερν.

Τα πάμπολλα κυλικεία του γηπέδου πιο πολύ φέρνουν σε μαγαζί τύπου Goody’s σε στήσιμο και ποικιλία φαγητού παρά σε κυλικείο και δεν πληρώνεις με μετρητά, αλλά με μία ειδική κάρτα που την βγάζεις εκεί και την φορτώνεις με χρήμα.

Πήραμε να πιούμε μία μπύρα, αλλά δεν μπορούσαμε να πάμε στην θέση μας με αυτήν. Βλέπετε, οι θέσεις μας ήταν στους φιλοξενούμενους και δεν επιτρέπεται. Οπαδοί της Μπάγερν κάθονται στο κάτω διάζωμα και μπορεί να λουστούν με σαμπουάν από κριθάρι.

Κατά την διάρκεια του αγώνα έβρεξε, αλλά το κατάλαβα μόνο όταν βγήκα από το γήπεδο και είδα τους βρεγμένους δρόμους. Το γήπεδο είναι κτισμένο έτσι ώστε να βρέχεται μόνο ο αγωνιστικός χώρος.

Μπορεί με την λήξη του αγώνα μία μικρή πόλη να έφυγε από το γήπεδο, αλλά στριμωξίδι στο βαγόνι ούτε κατά διάνοια. Φύγαμε άνετοι κι ωραίοι.

Γι’ αυτούς είναι αυτονόητο, αλλά εδώ είναι Ελλάντα και πρέπει να το γράψουμε. Όχι μόνο υπήρχαν φιλοξενούμενοι οπαδοί, αλλά κάθονταν και δίπλα-δίπλα με αυτούς της Μπάγερν χωρίς ν’ ανοίξει ρουθούνι.

 

100_4593

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

100_4591

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

100_4592

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

100_4594

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

100_4597

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

100_4598

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

100_4599

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Η θύρα για να μπεις στο γήπεδο. Κανονική πόρτα. Ανοίγεις και βρίσκεσαι στο γήπεδο.

 

 

100_4600

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Στο εσωτερικό του γηπέδου, φαγητό και μπυρίτσα πριν τον αγώνα.

 

 

100_4601

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

100_4602

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

100_4603

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

100_4604

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

100_4608

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Το εισιτήριο του αγώνα.

 

 

100_4610

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Χώρος ειδικά διαμορφωμένος για τ’ άτομα με ειδικές ανάγκες.

 

 

100_4611

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Το πέταλο με τους οργανωμένους οπαδούς της Μπάγερν.

 

 

100_4613

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ο αγώνας ξεκινάει.

 

 

100_4615

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ο κύριος πυρήνας των οπαδών της Στουτγκάρδης.

 

 

100_4616

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

100_4617

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Η εντυπωσιακή οροφή του γηπέδου.

 

 

100_4618

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

100_4620

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

100_4623

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

100_4624

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Μία από τις δύο γιγαντοοθόνες του γηπέδου. Δείχνει φάσεις του αγώνα και ενημερώνει για την εξέλιξη των άλλων αγώνων.

 

 

100_4625

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

100_4626

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

100_4627

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

100_4628

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

100_4630

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

100_4631

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

100_4632

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

100_4633

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

100_4634

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Πανηγύρια για τους παίκτες της Μπάγερν μετά το 1-0.

 

 

100_4637

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

100_4638

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

100_4639

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

100_4640

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Το δεύτερο ημίχρονο αρχίζει.

 

 

100_4641

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Μία από τις ελάχιστες επιθέσεις της Στουτγκάρδης.

 

 

100_4642

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ο Ριμπερί προθερμαίνεται για να μπει στον αγώνα.

 

 

100_4643

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

100_4647

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

2-0 και χαρές στο γήπεδο.

 

 

100_4648

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

100_4650

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Κακό παιχνίδι από Λεβαντόφσκι και λογικά έγινε αλλαγή.

 

 

100_4652

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

100_4653

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Τέλος του αγώνα.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

One Response to Βλέποντας Μπάγερν – Στουτγκάρδη στην Allianz Arena

Leave a Reply