Αποφθέγματα

Η γενναιότητα είναι το πιο πολύτιμο προτέρημα του ανθρώπου. Όχι αυτή που έχουμε υπόψη στους πολέμους, αλλά η καθημερινή, η γενναιότητα στην αντιμετώπιση των προβλημάτων της ζωής

— Ουίνστον Τσώρτσιλ

Σκίτσο της Ημέρας

Σκίτσο της Ημέρας

Φωτογραφία της Ημέρας

Φωτογραφία της Ημέρας
Τα 147 Δελφικά Παραγγέλματα

Octoberfest, η γιορτή της μπύρας. Και της αηδίας…

100_4736Κάπου 200 χρόνια πριν έγινε ένας βασιλικός γάμος στο Μόναχο. Το γλέντι ήταν τόσο πετυχημένο και άρεσε τόσο πολύ στους καλεσμένους που είπαν την επόμενη χρονιά να το ξανακάνουν κι ας μην υπήρχε κάποιος ιδιαίτερος λόγος. Πάλι είχε επιτυχία και άρεσε και είπανε να το ξανακάνουν. Χρόνο με τον χρόνο, το γεγονός καθιερώθηκε και κάπως έτσι γεννήθηκε το Octoberfest, η γιορτή της μπύρας. Οι κάτοικοι του Μονάχου μαζεύονταν εκεί πέρα και γιόρταζαν πίνοντας μπύρες. Με το πέρασμα του χρόνου, η φήμη του μεγάλωσε, γιγαντώθηκε, προσέλκυσε περισσότερο κόσμο όχι μόνο από την Γερμανία, αλλά και τον υπόλοιπο κόσμο και κάπως έτσι φτάσαμε στο σήμερα όπου υπολογίζεται ότι στις 16 μέρες (3 ΣΚ και δύο πενθήμερα) που κρατάει η γιορτή μπύρας περνάνε από την Theresienwiese περίπου 3,5 εκ. άνθρωποι και καταναλώνονται περίπου ισάριθμα εκατομμύρια λίτρα μπύρας με τον τζίρο να ξεπερνάει το 1 δις Ευρώ. Τα νούμερα είναι τεράστια, αλλά όπως συμβαίνει συνήθως, εκεί που υπάρχει ποσότητα απουσιάζει η ποιότητα.

Βρισκόμαστε ήδη στην 10η μέρα του Octoberfest. Έχω πάει δύο φορές, αλλά με το σπίτι να μην απέχει ούτε 400 μέτρα από την Theresienwiese, το ζω καθημερινά. Όλος ο γύρω χώρος έχει μετατραπεί σ’ ένα απέραντο σκουπιδαριό που βρωμοκοπάει, εκτός από τα σκουπίδια, ξινίλα και κατουρίλα. Παντού κείτονται πτώματα κι όσοι δεν έχουν γίνει ακόμα τέτοια κατουράνε όπου να ‘ναι, ξερνάνε όπου να ‘ναι και ψάχνονται για φασαρία. Τον αέρα διαπερνάει ένας συνεχής ήχος σειρήνας, είτε ασθενοφόρου είτε αστυνομίας. Μεθυσμένοι πλακώνονται μεταξύ τους (τα ματωμένα πρόσωπα στο Octoberfest είναι σχεδόν τόσο συνηθισμένο θέαμα όσο η μπύρα), πορτοφολάδες δουλεύουν σκληρά και υπερωρίες για το μεροκάματο, “χαρμάνηδες” έχουν στήσει καραούλι μπας και τους κάτσει καμιά μεθυσμένη στρουμπουλούλα με αριστερό φιόγκο (με τον φιόγκο δεμένο στην αριστερή πλευρά της μέσης η κοπέλα υποδηλώνει ότι είναι ελεύθερη και διαθέσιμη. Αν ο φιόγκος είναι δεμένος δεξιά σημαίνει ότι έχει φίλο οπότε μακριά κι αν είναι δεμένος πίσω πως είναι παντρεμένη οπότε ακόμα μακρύτερα) και οι αστυνομικοί με ευγένεια και τρομερή ψυχραιμία και αυτοσυγκράτηση προσπαθούν να κρατήσουν την όποια τάξη και να βοηθήσουν όποιον μπορούν. Αλλά ποιον να πρωτοβοηθήσουν και ποια τάξη να κρατήσουν!

Χθες, μάλιστα, ολοκληρώθηκε το λεγόμενο ιταλικό Σαββατοκύριακο. Στο μεσαίο Σαββατοκύριακο του Octoberfest έρχομαι μιλιούνια Ιταλών και το πράγμα ξεφεύγει εντελώς. “Vaffanculo tedeschi” φωνάζουν οι οργανωμένοι Ιταλοί και μυρίζει μπαρούτι αφού είναι γνωστή η… συμπάθεια που τρέφουν οι μεν για τους δε. Με τους Ιταλούς, πάντως, ακούς και κανέναν μεθυσμένο να τραγουδάει γιατί όσοι μεθάνε από τις Άλπεις και πάνω μόνο βλοσυροί, μοχθηροί και επιθετικοί είναι. Και κάτι λέει αυτό για την ψυχοσύνθεση των λαών…

Μία εικόνα που φαντάζομαι ότι έχει σχέση με τα παλιότερα Octoberfest όσο έχει η Δημοκρατία του Περικλή με την μεταπολιτευτική Δημοκρατία. Τουλάχιστον, υπάρχουν τα σπιτάκια των διάσημων ζυθοποιείων (Paulaner, Lowenbrau κ.λ.π.) και τα biergartens τους όπου μπορεί να πάει κάποιος να πιει την μπύρα του, να φάει και ν’ ακούσει την παραδοσιακή βαυαρική μουσική. Αλλά πρέπει να έχεις κάνει κράτηση για να βρεις τραπέζι (εξαιρετικά δύσκολο αφού και η ζήτηση είναι τεράστια με διάφορες εταιρείες να κάνουν μεγάλες κρατήσεις και είναι “αλμυρή”) ή να είσαι πιο τυχερός κι από τον… Γκαστόνε και να βρεις κάπου να χωθείς (όσο πιο νωρίς πάει κάποιος τόσο πιο πιθανό είναι να βρει κάτι). Αν καταφέρεις και βρεθείς σ’ ένα από αυτά τα σπιτάκια τότε ναι, έχει τζερτζελέ και είναι ωραία. Θα πιεις την μπύρα σου (ένα ποτήρι, ένα λίτρο), θα κάνεις το κέφι σου και θα επιστρέψεις σπίτι όμορφα και ωραία, όπως κάνουν οι παλιότεροι Βαυαροί και όσοι πάνε γι’ αυτόν τον λόγο. Υπάρχουν, βεβαίως, και αρκετοί τέτοιοι, αλλά είναι τέτοια η λαίλαπα των μεθυσμένων που χάνονται. Αν πάλι δεν βρεις κάπου να χωθείς τότε θα περιφέρεσαι στον περιβάλλοντα χώρο όπου υπάρχουν διάφορα παιχνίδια λούνα παρκ (συγκρουόμενα, ρόδες κ.λ.π.), παρέα με τα προσεχώς πτώματα.

Εν ολίγοις, το Octoberfest, λες και είναι πανηγύρι προς τιμήν του Ιανού, έχει δύο πρόσωπα. Από την μία, η πλειοψηφία των Βαυαρών, περήφανοι για το φεστιβάλ τους, χαίρονται την γιορτή, πάνε, πίνουνε τις μπύρες τους, τραγουδάνε και εύθυμοι γυρνάνε σπίτια τους. Το ίδιο ισχύει και για μία μικρή μερίδα τουριστών. Η μεγάλη, όμως, είναι το άλλο πρόσωπο του Octoberfest. Βρωμιά, πτώματα, άθλιες συμπεριφορές, μία προσβολή της αισθητικής. Και να φανταστείτε (παραφράζοντας την πιο γνωστή ρήση του Μάρκο Πόλο που γράφαμε χθες) πως “δεν έγραψα ούτε τα μισά απ’ όσα έχω δει”. Αλλά όταν ο τζίρος φτάνει σε τέτοια δυσθεώρητα νούμερα, τότε φαίνεται πως όλα επιτρέπονται…

Οι φωτογραφίες που ακολουθούν είναι τραβηγμένες νωρίς το απόγευμα της Πέμπτης και είναι μάλλον τιμητικές για την πραγματική εικόνα του Octoberfest.

 

100_4688

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Κατά έναν παράξενο τρόπο στο Octoberfest δεν βρέχει σχεδόν ποτέ.

 

 

100_4689

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Με τόση μπύρα και αλκοόλ, λίγη σοκολάτα επιβάλλεται.

 

 

100_4691

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ένα από τα σπιτάκια, τα οποία φτιάχνονται για το Octoberfest. Λίγες ημέρες μετά την λήξη της γιορτής, δεν υπάρχει τίποτα.

 

 

100_4692

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Για τους εναλλακτικούς, υπάρχει η λύση της πέστροφας.

 

 

100_4693

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Είτε ψημένη μ’ έναν τρόπο που θυμίζει το αντικριστό στην Κρήτη.

 

 

100_4694

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Είτε ψημένη στο χώμα.

 

 

100_4695

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ακόμα είναι νωρίς και η προσέλευση είναι σχετικά μικρή.

 

 

100_4698

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Σε προϊδεάζει να μπεις μέσα.

 

 

100_4699

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Μέσα στο σπιτάκι της Spaten.

 

 

100_4700

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Μία κανονική αίθουσα που έχει κτιστεί σε χρόνο dt.

 

 

100_4701

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Έξω μπορεί να μην έχει πολύ κόσμο, αλλά η αίθουσα είναι ασφυκτικά γεμάτη.

 

 

100_4702

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Σε περίοπτη θέση η μπάντα δίνει τον ρυθμό και συμβάλλει στο κέφι.

 

 

100_4704

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Άλλη μία παραγγελία έτοιμη να φύγει.

 

 

100_4706

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Στον χώρο υπάρχουν και διάφορα παιχνίδια.

 

 

100_4707

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Η Hofbrau είναι μία από τις πιο γνωστές μπύρες στην Βαυαρία και δεν θα μπορούσε να λείπει από το Octoberfest.

 

 

100_4709

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Όσο περνάει η ώρα, ο κόσμος γίνεται περισσότερος.

 

 

100_4711

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Augustiner, το καμάρι του Μονάχου καθώς είναι η μοναδική μπύρα που φτιάχνεται μέσα στην πόλη, μόνο λίγες εκατοντάδες μέτρα από την Theresienwiese. Και σύμφωνα με κάποιες φήμες είναι η μοναδική από τα γνωστά ονόματα που δεν έχει πουληθεί και παραμένει υπό γερμανική διοίκηση.

 

 

100_4713

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ο χώρος είναι μία μικρή πολιτεία με σπιτάκια, πυργίσκους και άλλα ψευτοκτίσματα.

 

 

100_4715

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Άλλο ένα βαρύ όνομα του χώρου, η Hacker-Pschorr.

 

 

100_4718

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Από την μία τα σπιτάκια των ζυθοποιείων και από την άλλη το λούνα παρκ.

 

 

100_4722

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Το πιο γνωστό όνομα στην βαυαρική ζυθοποιία είναι η Paulaner.

 

 

100_4723

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Το καλωσόρισμα στους επισκέπτες της.

 

 

100_4724

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Η πρόσοψη από το σπιτάκι της. Ούτε λόγος για να μπεις μέσα.

 

 

100_4725

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Διαχρονική σταθερά η Lowenbrau.

 

 

100_4726

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Διαθέτει το πιο εντυπωσιακό κτίσμα. Κρίμα που δεν συμβαίνει το ίδιο και με την μπύρα…

 

 

100_4728

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Το biergarten της Paulaner είναι φυσικά γεμάτο προ πολλού.

 

 

100_4729

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Όσοι δεν… ξεσκωτιάζονται από την μπύρα, ξεσκωτιάζονται από τα παιχνίδια.

 

 

100_4730

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Φιόγκος αριστερά. Βουρρρρ!

 

 

100_4731

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Άλλη μία οπτική του χώρου.

 

 

100_4732

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Λίγο πριν γίνει πτώμα.

 

 

100_4733

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Στο μεταξύ ο κόσμος συνεχίζει να γίνεται περισσότερος.

 

 

100_4734

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Τσιγαριά και ζωάρα!

 

 

100_4735

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Για κάποιους είναι ήδη πολύ αργά.

 

 

100_4737

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ένα από τα… νεκροταφεία στον περιβάλλοντα χώρο.

Leave a Reply