Αποφθέγματα

Ει αναγκαίον είη αδικείν ή αδικείσθαι, ελοίμην αν αδικείσθαι
(Αν ήταν ανγκαίο να αδικώ ή να αδικούμαι, θα προτιμούσα να αδικούμαι)

— Σωκράτης

Σκίτσο της Ημέρας

Σκίτσο της Ημέρας

Φωτογραφία της Ημέρας

Φωτογραφία της Ημέρας
Τα 147 Δελφικά Παραγγέλματα

Η οπτική των Ολυμπιακών περί δικαίου

Love_vs_justiceΗ αγάπη πρέπει να είναι η βάση και η κεντρική, κινητήριος δύναμη για έναν καλύτερο κόσμο μας συμβουλεύει ο Χριστός. Αν ο κάθε άνθρωπος δρα και αντιδρά με βάση την αγάπη τότε ο κόσμος θα είναι καλύτερος. Αυτή είναι η βασική διδασκαλία του Χριστού όπως κηρύσσει η Εκκλησία.

Συγγνώμη, αλλά διαφωνούμε. Η κεντρική δύναμη κάθε ανθρώπου πρέπει να είναι η δικαιοσύνη. Κι όταν λέμε δικαιοσύνη, αναφερόμαστε στην προσωπική του καθενός κι όχι στην… γκαβή με την ζυγαριά (συγγνώμη για τον απρεπή χαρακτηρισμό, αλλά έτσι έχουν καταντήσει την νομική Δικαιοσύνη οι λειτουργοί της).

Πράγματι, η αγάπη δεν βλάπτει τον πλησίον, αλλά δεν μπορεί να είναι ίδια και ίση απέναντι σε όλους. Η δικαιοσύνη, όμως, μπορεί. Γιατί η πρώτη είναι άνισο ποσοτικά και υποκειμενικό συναίσθημα (μία μάνα π.χ. αγαπάει περισσότερο το παιδί της από τα παιδιά όλου του κόσμου μαζί ή κάποιος αγαπάει κάποιον που κάποιος άλλος μισεί), ενώ η δεύτερη αντικειμενική αξία. Αν, για παράδειγμα, το παιδί σου έχει λιγότερα προσόντα από το παιδί ενός άλλου για μία δουλειά και είσαι αυτός που αποφασίζει για το ποιος θα πάρει την θέση, τότε η αγάπη θα δώσει την θέση στο παιδί σου και η δικαιοσύνη στο παιδί του άλλου. Αν ο φίλος σου έχει λάθος στην διένεξη του με κάποιον τρίτο, η αγάπη θα δώσει δίκιο στον φίλο σου και η δικαιοσύνη στον τρίτο. Γιατί η δικαιοσύνη, όπως και κάθε αξία, δεν λογαριάζει από συγγένειες, φιλίες κ.λ.π. επειδή είναι αντικειμενική αξία. Αν γίνει υποκειμενική τότε καπηλεύεται και χάνει την ιδιότητα και την αξία της.

Η δικαιοσύνη, λοιπόν, πρέπει να είναι η προσωπική βάση του καθενός μας αν θέλουμε έναν κόσμο σωστότερο κι επομένως καλύτερο. Κι αυτό ακριβώς εννοούσε ο Σωκράτης όταν έλεγε πως “αν έπρεπε να διαλέξω οπωσδήποτε μεταξύ του ν’ αδικώ ή ν’ αδικιέμαι τότε θα επέλεγα το δεύτερο”. Κι αυτό το απέδειξε πολλές φορές στην πράξη κι όχι στα λόγια.

Συνοπτικά, η αγάπη για κάποιον ή κάτι μπορεί να μας οδηγήσει σε μονοπάτια αδικίας, ενώ η δικαιοσύνη είναι πιο δύσβατο γιατί κάποιες φορές θα πρέπει να πάμε κόντρα στα συμφέροντά μας, αλλά είναι το σίγουρο μονοπάτι για έναν καλύτερο προορισμό. Ούτε φυσικά λέμε να μην έχουμε αγάπη στην ζωή μας. Λέμε, όμως, ότι η αγάπη δεν πρέπει να επηρεάζει την κρίση μας και να μας κάνει… στρουθοκάμηλους και άδικους.

Σαν τους Ολυμπιακούς δηλαδή. Είσαι Ολυμπιακός και η αγάπη για την ομάδα σου σε κάνει να βλέπεις πως ο Παπουτσέλης, οι βουτιές του Γιαννακόπουλου, ο Κοκκαλιάρης, ο Ολυμπιακός και το Αιγάλεω να κερδίζουν…, οι φυσούνες του Σάββα, ο Βάλνερ, το οφσάιντ του Κατσουράνη και το ήθος που διδάχθηκε εκείνη την βραδιά, το χέρι του Μανιάτη στον τελικό Κυπέλλου με τον Αστέρα, οι κασέτες του Μαρινάκη, η χθεσινή διαιτησία του Σπάθα πάλι κόντρα στον Αστέρα, είναι απλά μεμονωμένα περιστατικά που δεν αλλάζουν ή επηρεάζουν την γενική εικόνα. Πώς ο Ολυμπιακός κέρδισε σπαθένια (κι όχι λόγω διάφορων Σπάθων ενίοτε) τα 16 από τα 18 τελευταία πρωταθλήματα γιατί απλά ήταν ο καλύτερος. Και φυσικά παραδέχεσαι ότι υπάρχει διαφθορά και σαπίλα στο ελληνικό ποδόσφαιρο, αλλά ούτε για το ένα ούτε για το άλλο ευθύνεται ή σχετίζεται η ομάδα που έχει κερδίσει τα 16 από τα 18 πρωταθλήματα. Είναι προφανές ότι ευθύνονται ο 4ος, ο 7ος, ο 12ος κ.ο.κ. της βαθμολογίας.

Εκτός από Ολυμπιακός, όμως, είσαι και Έλληνας εργαζόμενος και φορολογούμενος. Την τελευταία πενταετία έχεις υποστεί μείωση εργασιακών δικαιωμάτων και (ή) μισθού, υπερφορολόγηση, χαράτσια, ΕΝΦΙΑ για να καλυφθούν τα κλεψιμαίικα ή αφορολόγητα άλλων, πολύ πλουσιότερων και πιο κοντά στα κέντρα εξουσίας από εσένα (χώρια πιθανές αδικίες σε άλλους τομείς της προσωπικής ζωής σου). Υπόκεισαι, δηλαδή, σε μία κατάφωρη αδικία για την οποία φωνάζεις κι ελπίζεις να σταματήσει και να επικρατήσει το πολυπόθητο δίκαιο. Για εσένα μπορεί να είναι αδικία, αλλά αυτή η αδικία “γεννιέται” από το συμφέρον και την αγάπη που έχουν εκείνοι για να διατηρήσουν τα φράγκα τους, την εξουσία τους, τα κεκτημένα τους. Και σ’ αυτό το πεδίο είσαι Αστέρας, Ηρακλής, Καλαμαριά και απλά βλέπεις ανήμπορος την αδικία των άλλων να είναι ισχυρότερη από την δική σου απαίτηση περί δικαίου και ν’ αδικείσαι συνεχώς. Κι εδώ έγκειται η αντίθεση.

Δεν μπορεί στο ποδόσφαιρο που είσαι καβάλα στ’ άλογο να τα βλέπεις όλα αγνά, αμόλυντα και ρόδινα και στα κοινωνικοπολιτικά θέματα που είσαι κάτω απ΄το άλογο να φωνάζεις για δικαιοσύνη. Ή δικαιοσύνη σε όλα ή συμφέρον σε όλα. Όχι τα μονά ζυγά μας και τα ζυγά, ζυγά μας. Το μόνο που αποδεικνύεις με αυτή την αντιφατική στάση είναι πως είσαι ένα “αρρωστάκι” που το μόνο που θέλει είναι όλο το πάπλωμα για πάρτη του. Ούτε ικανός ν’ αγαπήσεις πραγματικά είσαι, ούτε αίσθηση περί δικαίου έχεις. Συνέχισε, λοιπόν, από την μία να πανηγυρίζεις το 42ο, 53ο, 68, 99ο πρωτάθλημα έναντι 37 των υπολοίπων και συνέχισε από την άλλη να διαμαρτύρεσαι για την αδικία του κάθε Παπανδρέου, Βενιζέλου, Σαμαρά, Μπόμπολα. Γιατί αυτό σου αξίζει.

Υ.Γ1 Για τους περισσότερους Ολυμπιακούς είναι τιμή, χαρά και περηφάνια όλα αυτά που έχουν δει και ζήσει κοντά 20 χρόνια τώρα. Εμείς νιώθουμε τυχεροί που ο παράγοντας ή ο συνδυασμός παραγόντων (πατέρας, αδέρφια, φίλοι, κάποιος ποδοσφαιριστής, η επιτυχία μιας ομάδας) που μας έκαναν να διαλέξουμε ομάδα, δεν μας έκαναν Ολυμπιακούς. Γιατί γλιτώσαμε απ’ το δίλημμα. Ν’ απαρνηθούμε αυτό που υποστηρίζαμε από μικροί ή να το παίξουμε και να γίνουμε χαζοί προσποιούμενοι και υποστηρίζοντας ότι ο Ολυμπιακός έχει κατακτήσει κρυστάλλινα ό,τι έχει κατακτήσει από εποχής Κρόκους και μετά; Από την Σκύλλα στην Χάρυβδη, δηλαδή, και ευτυχώς που δεν χρειάστηκε να μπούμε σ’ αυτή την διαδικασία.

Υ.Γ2 Το κείμενο δεν έχει στόχο τον ποδοσφαιρικό Ολυμπιακό, αλλά την ηθική πλαστελίνης, την αμφισβητούμενη αξιοπρέπεια και τις υποκειμενικές αξίες των περισσοτέρων φιλάθλων του. Εξάλλου, εμείς δεν έχουμε ψύχωση και βασικές προτεραιότητες αθλητικές επιτυχίες. Μας καίνε άλλα πράγματα πρωτίστως…

Υ.Γ3 Ο ντόρος για το χθεσινό παιχνίδι και οι κατακραυγές ακόμη και από Ολυμπιακούς είναι γιατί ο Ολυμπιακός με τέτοια προκλητικότατη διαιτησία, δεν κατάφερε να νικήσει. Αν είχε νικήσει, στο ίδιο έργο θεατές. Κερδίζει και στην κακή του μέρα, με το μυαλό στην Γιουβέντους, του έβαλε δύσκολα ο Αστέρας αλλά γι’ αυτό σε λένε Θρύλο, ποια διαιτησία και ποιος Αστέρας; Έτσι κι αλλιώς θα κερδίζαμε, εδώ κερδίσαμε Γιουβέντους και Ατλέτικο, τον Αστέρα δεν θα νικούσαμε; Άλλοθι η διαιτησία γι’ αυτούς που δεν μπορούν να φτιάξουν ομάδα και θέλουν ν’ αποπροσανατολίσουν τον κόσμο τους για τα δικά τους λάθη και αδυναμίες. Όλα αυτά, τέλος πάντων, που τα non papers υπαγορεύουν στους αναζητητές και υπερασπιστές της Αλήθειας. Τους δημοσιογράφους ντε! Οι οποίοι ακόμα και τώρα στέκονται μόνο στην καταγραφή της τραγικής διαιτησίας. Το γιατί είχαμε αυτή την διαιτησία ούτε λόγος. Κάνει τζιζ! Άσε που στην επόμενη επίσκεψη στο “Γ. Καραϊσκάκης” μπορεί να έχουν την τύχη του Τομαρά από το gazzetta ή του Γιαννόπουλου από το contra.

Υ.Γ4 Πολλοί Ολυμπιακοί θα πείτε ότι τα γράφω επειδή δεν τα κάνει η ομάδα που υποστηρίζω. Όσο, όμως, μπορώ εγώ ν’ αποδείξω το παραπάνω ως λάθος ισχυρισμό, άλλο τόσο μπορείτε κι εσείς ν’ αποδείξετε ότι πράγματι θα έγραφα τα ίδια, μιας και μιλάμε υποθετικά. Ας κάνει κι άλλη ομάδα (η οποιαδήποτε) παρόμοια και θα δούμε αν θα τα γράψω ή όχι. Θα είναι, όμως, και μία έμμεση παραδοχή ότι συμφωνείτε επί της ουσίας μετατίθοντας απλά το θέμα αλλού.

Υ.Γ5 Και για  να ελαφρύνουμε λίγο το κείμενο, ένα αξεπέραστο σχόλιο που διάβασα από κάποιον στο διαδίκτυο. “Στην ταινία η απόδραση των 11, οι αιχμάλωτοι είχαν πιο δίκαιη διατησία… κ που σαι Σπάθα έφαγα τόσο κόπο να εξηγήσω στην δικιά μου το οφσάιντ κ σήμερα μου τα διαλύσατε όλα….”.

 

5 Responses to Η οπτική των Ολυμπιακών περί δικαίου

  • DonKifotis says:

    Έχω ανεβάσει κάτι παραπάνω από 1.600 θέματα στο σάιτ και είναι ελάχιστες οι φορές που κάποιο άρθρο έχει τόσο μακροσκελή σχόλια από κάτω. Μία μικρή ένδειξη του πόσο “πουλάει”, θίγει ή προκαλεί το ποδόσφαιρο στην Ελλάδα. Κάποιες ερωτήσεις-παρατηρήσεις που μου ήρθαν διαβάζοντας τα σχόλια των rewind-dosakou.

    @rewind: “στην Ελλάδα πολύ απλά μοίρασαν την πρωτοκαθεδρία στα δύο πιο δημοφιλή αθλήματα”. Ποιοι την μοίρασαν; Ακούγεται σαν οργανωμένο σχέδιο.

    “για αυτό ο οπαδός του ΠΑΟ ή του ΠΑΟΚ”. Μάλλον Ολυμπιακός θέλεις να γράψεις αντί ΠΑΟΚ, αλλά οι… αδυναμίες δεν κρύβονται 😉

    Δεν νομίζω ότι είναι οθωμανικό κατάλοιπο με συμπλέγματα αυτή η συμπεριφορά, να γινόμαστε, δηλαδή, σατράπες όταν είμαστε καβάλα στ’ άλογο και να σκούζουμε όταν είμαστε κάτω απ’ αυτό, αλλά θέμα παιδείας κι όλα αυτά που αυτή ή η έλλειψη αυτής διαμορφώνουν (ηθική, αίσθημα δικαίου, αξίες, κρίση, σκέψη, φανατισμό κ.λ.π.). Όλες αυτές οι συμπεριφορές (που φυσικά συναντώνται και σε άλλα πεδία, όχι μόνο στο αθλητικό) φανερώνουν την έλλειψη παιδείας που οι περισσότεροι Έλληνες έχουμε.

    @dosakos: “Πολλοί δε θέλουν καν να βλέπουν ελληνικό πρωτάθλημα και φαίνεται από την παρουσία το Γ Καραϊσκάκης (σχεδόν άδειο όταν δεν έχει ντέρμπι)”. Θα είναι, όμως, γεμάτο τον Μάιο στην φιέστα για το 40ο τόσο, δεν νομίζεις; Όπως αν έχει κερδηθεί (κι) αυτό. Τα προηγούμενα χρόνια που ήταν γεμάτο σε κάθε αγώνα, να υποθέσουμε ότι όλα ήταν καλά και μόνο φέτος γίνονται πράγματα που δεν τους αρέσουν και δεν συμφωνούν;

    Στο περισσότερο μέρος του σχολίου σου αναλώνεσαι στον Ολυμπιακό, αλλά το θέμα του άρθρου δεν είναι ο Ολυμπιακός (ή ο Παναθηναϊκός ή οποιαδήποτε άλλη ομάδα). Είναι η στάση των φιλάθλων του. Ο χρόνιος στρουθοκαμηλισμός ή απόρριψη των όσων αδίκων προκαλεί στο ελληνικό ποδόσφαιρο τα χρόνια της “βασιλείας” τους ο Ολυμπιακός αφενός, οι φωνές για δικαιοσύνη σε όλους τους άλλους τομείς (κοινωνικοπολιτικό, εργασιακό, οικογενειακό κ.λ.π.) της ζωής τους που αδικούνται αφετέρου. Όχι όλων φυσικά αφού σε τόσες χιλιάδες είναι αυτονόητο ότι υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις, στάσεις και απόψεις. Μπορεί να βγει, όμως, ένα γενικότερο συμπέρασμα όπως μπορούμε να το κωδικοποιήσουμε από διάφορες πλευρές (κοινωνικό μας περίγυρο, δράσεις-αντιδράσεις επίσημου Ολυμπιακού, τοποθετήσεις “κόκκινων” δημοσιογράφων”, σχόλια ακροατών, αναγνωστών κ.λ.π.). Τι πιστεύεις; Ότι οι περισσότεροι φίλαθλοι του Ολυμπιακού αποδοκιμάζουν ή επιδοκιμάζουν;

    “Εάν οι άλλες ομάδες (ΠΑΟ & ΠΑΟΚ κυρίως) μπορούσαν να κάνουν αυτά που κάνει ο Μαρινάκης, είμαι σίγουρος ότι θα τα έκαναν. Δεν τους ενοχλεί η καταστροφή του αθλήματος, αλλά το ότι οι ομάδες τους αδικούνται. Οι “καλές” εποχές άλλων ομάδων έχουν μείνει στη μνήμη όλων (ΠΑΟ Βαρδινογιάννη Γιώργου πχ)”. Σε παραπέμπω στο Υ.Γ4.

    “Ακόμα και στα πιο προηγμένα πρωταθλήματα του κόσμου (Αγγλία, Ισπανία, Ιταλία), έχουν γίνει εγκλήματα διαιτητικά υπέρ των μεγάλων ομάδων (Ρεάλ, Μπαρτσελόνα, Μάντσεστερ Γ, Γιουβέντους κλπ)”. Πράγματι, όλες αυτές οι ομάδες έχουν ευνοηθεί από την διαιτησία, αλλά κι έχουν αδικηθεί. Εδώ, μία ομάδα μόνο ευνοείται όλως τυχαίως. Και είναι εντελώς άλλο πράγμα να ευνοούμαι παίρνοντας ένα πέναλτι ή κάνοντας τα στραβά μάτια σ’ ένα οφσάιντ με το ν’ ακούς τους δύο τελευταίους προέδρους σου να λένε “θέλω να πέσει ο Ηρακλής και να μείνει ο Αστέρας”, “θέλω τον τάδε διαιτητή στο ΠΑΟΚ – Παναθηναϊκός”, “ο Ολυμπιακός και το Αιγάλεω να κερδίζουν κι όλοι οι άλλοι να πάνε να… γνωρίσουν τον έρωτα” κι άλλα τέτοια που ακούσαμε στις κασέτες κι αποδεικνύουν την σύσταση εγκληματικής οργάνωσης στο ποδόσφαιρο. Και ποια απ’ όλες τις ομάδες που αναφέρεις έχει πάρει οποτεδήποτε 16/18 πρωταθλήματα; Μόνο στην Βόρεια Κορέα τέτοια στατιστικά…

    “Υπάρχει κάποιος που να διαφωνεί πως η Γιουβέντους στην Ιταλία μονίμως ευνοείται από τη διαιτησία; Μόνο έναν μπορώ να φανταστώ και μάλιστα είναι Έλληνας και γράφει εδώ μέσα…”. Η Γιουβέντους πράγματι ευνοήθηκε από την διαιτησία, αλλά υπάρχει μία ειδοποιός διαφορά. Τιμωρήθηκε και καλά της έκαναν με υποβιβασμό όταν βγήκαν οι κασέτες. Εδώ; Όπως, βλέπεις, ούτε εδώ μπορείς να βρεις κάποιον 😉 .

    “Εγώ είμαι το δεύτερο και τείνω προς το τρίτο…”. Το ξέρω αυτό εδώ και χρόνια και σε τιμάει απεριόριστα.

    “Ποιοι είναι όμως αυτοί που θα σώσουν το ποδόσφαιρο από τον Ολυμπιακό του Μαρινάκη; Οι υπόλοιποι ποδοσφαιρικοί παράγοντες των ομάδων; Οι εκπρόσωποι της Δικαιοσύνης ή οι πολιτικοί αυτού του τόπου;” Τότε ας μην σωθεί και ας συνεχίσει αυτή η κατάσταση. Ε;

    Κι ένα γενικό σχόλιο. Γουστάρω που μία ποδοσφαιρική συζήτηση εδώ δεν έχει να κάνει μ’ επιχειρήματα τύπου “κι εσείς είχατε ένα ανάποδο πλάγιο άουτ, τι μιλάτε;” ή “τολμάτε και διαμαρτύρεστε για ένα χέρι όταν σ’ ολόκληρο τον αγώνα δεν είχατε ούτε μία τελική στο τέρμα;”, αλλά προσπαθούμε να δούμε το θέμα λίγο πιο βαθιά και πολύπλευρα. Και προπαντός χωρίς φανατισμό.

    • rewind says:

      προφανώς και μοιράστηκαν οργανωμένα ποδόσφαιρο και μπάσκετ σε ΟΣΦΠ και ΠΑΟ, οι διοικήσεις των ομάδων (Κόκκαλης, Μαρινάκης, Γιαννακόπουλοι) μεθοδικά μπορεσαν να ελέγξουν τις ομοσπονδίες των αθλημάτων και τους αθλητικούς δικαστές
      με αυτόν τον τρόπο βέβαια τα εγχώρια πρωταθλήματα υποβαθμίστηκαν υπερβολικά λόγω έλλειψης ανταγωνισμού ( προτού ξεκινήσει η λεγόμενη οικονομική κρίση) και ενδιαφέροντος αφού…απαγορεύεται να κερδίσεις τον “Θρύλο” στην μπάλα και τον ΠΑΟ στο μπάσκετ
      το κυνικό και τραγικό στην Ελλάδα είναι ότι οι…παραγκάρχες δεν ,μένουν πίσω από τα φώτα, ο Μαρινάκης έβγαλε δήμαρχο Πειραιά τον βοηθό του στον Ολυμπιακό (ο ίδιος ταπεινός δημοτικός σύμβουλος), ο Μπέος εκλέχτηκε δήμαρχος Βόλου, βεβαια κάποιοι τους ψήφισαν…

  • rewind says:

    στην Ελλάδα πολύ απλά μοίρασαν την πρωτοκαθεδρία στα δύο πιο δημοφιλή αθλήματα ανάμεσα στις δύο πιο δημοφιλείς ομάδες, το ποδόσφαιρο ανήκει στον Ολυμπιακό και το μπάσκετ στον Παναθηναϊκό
    οι αντίστοιχες ομοσπονδίες ελέγχονται από τους δύο “αιώνιους, οι διαιτησίες τους ευνοούν χωρίς προσχήματα όταν χρειαστεί, οι αθλητικές δικαστές το ίδιο
    η κοινωνική προέκταση που επιχειρεί ο Donkifotis είναι ριψοκίνδυνη, αν θεωρήσουμε ότι ο έλληνας οπαδός είναι πολίτης που προσεγγίζει τα ευρωπαϊκά δεδομένα με αίσθηση δικαίου μέσα του, στην πραγματικότα όμως συνήθως είναι οθωμανικό κατάλοιπο με συμπλέγματα που μετατρέπεται σε σατραπίσκο μόλις νιώσει δυνατός έστω και ως φορέας-οπαδός της ποδοσφαιρικής ομάδας που υποστηρίζει
    για αυτό ο οπαδός του ΠΑΟ ή του ΠΑΟΚ (αναδύεται ο νέος ποδοσφαιρικός “δικομματισμός’ στα πρότυπα του πολιτικού, αφού μόνο έτσι έχει συνηθίσει ο έλληνας να σκέπετεται και να αυτοτροφοδοτείται: ως μπαλάκι ανάμεσα σε δύο πόλους που στην ουσία είναι ίδιοι) κλαίγεται όταν αδικείται η ομάδα του από τον “θρύλο” αλλά θωρεί δεδομένο ότι πρέπει να ευνηθεί λίγο έως πολύ όταν
    αντιμετωπίζει κάποια από τις λεγόμενες μικρές ομάδες, “έτσι γίνεται όταν η ομάδα σου έχει λαό” λένε
    δεν θέλει ο έλληνας οπαδός να παίξει καλή μπάλα ή καλό μπάσκετ η ομάδα του για να ευχαριστηθεί αυτό που βλέπει αλλά να γίνει πρώτος στην θέση του πρώτου με κάθε μέσο και αυτό το ξέρουν οι διοικήσεις των ομάδων

  • dosakos says:

    Η κεντρική ιδέα του άρθρου με βρίσκει σύμφωνο σε σημαντικό βαθμό. Συμπληρωματικά να αναφέρω ότι οι “φανατικοί” οπαδοί όλων των ομάδων θέλουν απλώς να κερδίζει η ομάδα τους με οποιονδήποτε τρόπο. Επίσης δεν είναι όλοι οι Ολυμπιακοί ίδιοι. Πολλοί δε θέλουν καν να βλέπουν ελληνικό πρωτάθλημα και φαίνεται από την παρουσία το Γ Καραϊσκάκης (σχεδόν άδειο όταν δεν έχει ντέρμπι). Εάν οι άλλες ομάδες (ΠΑΟ & ΠΑΟΚ κυρίως) μπορούσαν να κάνουν αυτά που κάνει ο Μαρινάκης, είμαι σίγουρος ότι θα τα έκαναν. Δεν τους ενοχλεί η καταστροφή του αθλήματος, αλλά το ότι οι ομάδες τους αδικούνται. Οι “καλές” εποχές άλλων ομάδων έχουν μείνει στη μνήμη όλων (ΠΑΟ Βαρδινογιάννη Γιώργου πχ). Τώρα βέβαια ο Ολυμπιακός έχει γίνει πρύτανης στη χειραγώγηση του αθλήματος, καθώς είναι πλέον μεγάλο οικονομικό μέγεθος λόγω της μόνιμης συμμετοχής στο CL και της απόλυτης οικονομικής καταστροφής των άλλων μεγάλων αντιπάλων και όχι μόνο. Η δικαιοσύνη πρέπει να έρχεται στην επιφάνεια και να επικαλείται όχι μόνο όταν αδικούμαστε, αλλά και όταν αδικούμε. Εάν θυμάται κάποιος οπαδούς οποιαδήποτε ομάδας να “διαμαρτύρονται” μετά από ματς που αδικήθηκε ο αντίπαλος, και να ζητούν την τιμωρία του διαιτητή που τους ευνόησε…κερδίζει το πρώτο βραβείο!
    Ακόμα και στα πιο προηγμένα πρωταθλήματα του κόσμου (Αγγλία, Ισπανία, Ιταλία), έχουν γίνει εγκλήματα διαιτητικά υπέρ των μεγάλων ομάδων (Ρεάλ, Μπαρτσελόνα, Μάντσεστερ Γ, Γιουβέντους κλπ). Υπάρχει κάποιος που να διαφωνεί πως η Γιουβέντους στην Ιταλία μονίμως ευνοείται από τη διαιτησία; Μόνο έναν μπορώ να φανταστώ και μάλιστα είναι Έλληνας και γράφει εδώ μέσα…
    Δυστυχώς παντού ο “δυνατότερος” ευνοείται. Δε μου αρέσει, αλλά συμβαίνει. Όχι μόνο στο ποδόσφαιρο, αλλά παντού. Πού αλλού υπάρχει δικαιοσύνη στην Ελλάδα για να υπάρχει σε έναν από τους πιο βρωμερούς χώρους όπως είναι το ποδόσφαιρο; Οι οπαδοί νίκες θέλουν να βλέπουν και πολλοί μάλιστα το λένε χύμα ότι γουστάρουν με πέτσινα πέναλτι.. Άλλο οπαδός, άλλο φίλαθλος που υποστηρίζει μια ομάδα και άλλο απλά φίλαθλος. Εγώ είμαι το δεύτερο και τείνω προς το τρίτο…
    Θα μπορούσα να γράφω ατελείωτα για την ηθική του ποδοσφαίρου, αλλά θα καταντούσα κουραστικός να αναφέρω τα αυτονόητα.
    Ποιοι είναι όμως αυτοί που θα σώσουν το ποδόσφαιρο από τον Ολυμπιακό του Μαρινάκη; Οι υπόλοιποι ποδοσφαιρικοί παράγοντες των ομάδων; Οι εκπρόσωποι της Δικαιοσύνης ή οι πολιτικοί αυτού του τόπου; Ας είμαστε ρεαλιστές…
    Ελπίζω να μην κούρασα,
    Dosakos

  • persona non grata says:

    Πέθανα με το υστερόγραφο 5

Leave a Reply