Αποφθέγματα

Τας λεωφόρους μη βαδίζειν
(Μην ακολουθείτε τους δρόμους των πολλών)

— Πυθαγόρας

Σκίτσο της Ημέρας

Σκίτσο της Ημέρας

Φωτογραφία της Ημέρας

Φωτογραφία της Ημέρας
Τα 147 Δελφικά Παραγγέλματα

Και λίγα λέει…

metanastisΟ Αντίοχος Λουκάς, ένας νεαρός μετανάστης στο Μόναχο αφηγείται την… υποδοχή των “παλαιών” Ελλήνων στην νέα φουρνιά μεταναστών. Το πως, δηλαδή, οι Έλληνες που ζούνε χρόνια στο Μόναχο εκμεταλλεύονται τους νεοαφιχθέντες. Κι επειδή τυχαίνει να είμαι στην ίδια πόλη εδώ και δύο χρόνια, ο Αντίοχος όχι μόνο έχει δίκιο σε αυτά που λέει, αλλά μάλλον λέει και λίγα.

Αντιλαμβάνεσαι τι… φάρα είμαστε από τις ιστορίες που ακούς εδώ στο Μόναχο. “Έλα Γερμανία να δουλέψεις στο μαγαζί μου. Ένα χιλιάρικο καθαρό, συν σπίτι και φαγητό. 8 ώρες την μέρα με δύο ρεπό την βδομάδα φυσικά”. Για κάποιον που δεν έχει δουλειά στην Ελλάδα ακούγεται δελεαστικό να έχει τζάμπα φαγητό και σπίτι και να έχει και ένα χιλιάρικο τον μήνα. Δέχεται, λοιπόν, πακετάρει και ανεβαίνει Μόναχο. Μόνο που το σπίτι είναι ένα δωμάτιο πάνω από το εστιατόριο με κοινό μπάνιο. Το σπίτι που του έλεγαν δεν είναι παρά ένα κρεβάτι, ένα κομοδίνο και μία ντουλάπα. Το τζάμπα φαγητό είναι το φαγητό του εστιατορίου. Λίγο πριν κλείσει για μεσημέρι το εστιατόριο, οι υπάλληλοι τρώνε από αυτά που έχουν μαγειρέψει ή ψήσει στην κουζίνα. Και το 8ωρο δεν είναι ποτέ 8ωρο, αλλά όσο πάει και όσο χρειαστεί. Και τα δύο ρεπό την εβδομάδα είναι στην καλύτερη ένα αν το εστιατόριο κλείνει μία φορά την εβδομάδα. Αν δεν κλείνει τότε μπορεί να υπάρχει και εβδομάδα χωρίς ρεπό. Εν ολίγοις, μία σύγχρονη σκλαβιά. Όλη η ζωή περιστρέφεται γύρω από το εστιατόριο και ο λιγοστός χρόνος που υπάρχει τον περνάς πάνω από το εστιατόριο. Αν, μάλιστα, το εστιατόριο είναι εκτός Μονάχου τότε ούτε το ρεπό δεν μπορείς να ευχαριστηθείς και παραμένεις στο μαγαζί.

Δεκάδες οι ιστορίες που έχω ακούσει αυτή την διετία. Νεαρό ζευγάρι που κοιμόταν σε αυτοκίνητο, οικογένεια με μωρά που κοιμόνταν σε υπόγεια, παρέα με άλλες οικογένειες. Έλληνες που κοιμόνταν σε πατώματα εργοστασίου κι έτρωγαν κονσέρβες λες και είναι σκυλιά. Κι όλα αυτά από ψεύτικες υποσχέσεις που τους έδωσαν κάποιοι γνωστοί, φίλοι, ακόμα και συγγενείς που ζούνε χρόνια στην Γερμανία.

Μία σημαντική υποσημείωση όμως. Όλα αυτά ισχύουν για ανειδίκευτους Έλληνες. Για Έλληνες που ανέβηκαν στην Γερμανία χωρίς να έχουν κάποια εξειδίκευση και ψάχνουν για οποιαδήποτε δουλειά. Κι επειδή οι περισσότεροι από αυτούς δεν ξέρουν την γλώσσα, τότε το ελληνικό εστιατόριο είναι η εύκολη λύση. Αντίθετα, όσοι έχουν την οποιαδήποτε εξειδίκευση βρίσκουν σχετικά εύκολα δουλειά σε κάποια εταιρεία όπου τα πράγματα είναι φυσικά εντελώς διαφορετικά. Κι αν ξέρουν, μάλιστα, και την γλώσσα τότε είναι ακόμα καλύτερα γι’ αυτούς. Γι’ αυτό όποιος θέλει ν’ ανέβει Γερμανία για δουλειά να έχει οπωσδήποτε εξειδίκευση σε κάτι. Να ξέρει να κάνει κάποια δουλειά. Αν όχι, τότε καλύτερα να μείνει στην Ελλάδα.

 

 

Leave a Reply