Αποφθέγματα

Μη πάντα επίστασθαι προθυμέου, μη πάντων αμαθής γένη
(Μην προσπαθείς να μάθεις τα πάντα, για να μη γίνεις αμαθής σε όλα)

— Δημόκριτος

Σκίτσο της Ημέρας

Σκίτσο της Ημέρας

Φωτογραφία της Ημέρας

Φωτογραφία της Ημέρας
Τα 147 Δελφικά Παραγγέλματα

Το βιβλίο της εβδομάδας – Ιστορία της Κατασκοπίας

vivlioΤίτλος: Ιστορία της Κατασκοπίας

Συγγραφέας: Τέρι Κράουντι

Είδος: Ιστορία

Σελίδες: 500

Εκδόσεις: LECTOR

Τιμή: Τιμή εκδότη 25€.

Εναλλακτικός τίτλος: Ματιές στα παρασκήνια

Υπόθεση: Ιστορίες κατασκοπείας, ιστορίες από το παρασκήνιο στο πέρασμα των χρόνων. Ξεκινώντας από την αρχαία Αίγυπτο και φτάνοντας μέχρι τις μέρες μας, το βιβλίο μας ξεναγεί σ’ έναν παρασκηνιακό κόσμο, γεμάτο μυστικά και συναρπαστικές ιστορίες. Κάθε μεγάλη Αυτοκρατορία, κάθε δυνατό Κράτος έχει την δική του… dark side of the moon και το βιβλίο επιχειρεί να την φωτίσει. Είτε μιλάμε για την αρχαία Ρώμη είτε για τον αμερικανικό εμφύλιο είτε για την Βικτωριανή Αγγλία είτε για την Γαλλία του Ναπολέοντα και την Ιαπωνία των αρχών του περασμένου αιώνα, ο ρόλος των κατασκόπων και η σημασία της πληροφορίας ήταν, είναι και θα είναι πάντα αποφασιστικός. Μία σωστή και έγκαιρη πληροφορία μπορεί ν’ αλλάξει την έκβαση μιας μάχης και κατά συνέπεια τον ρου της Ιστορίας, όπως το ίδιο μπορεί να κάνει και μια λάθος πληροφορία. Και στο βιβλίο υπάρχουν πολλές ιστορίες που το επιβεβαιώνουν.

Μας άρεσε γιατί…: Μας δείχνει και μας μαθαίνει την Ιστορία από μία διαφορετική οπτική, πιο… underground. Στην Ιστορία γράφονται τα ονόματα πολιτικών, στρατιωτικών, αλλά υπάρχουν και κάποια αόρατα χέρια που κινούν τα νήματα κάνοντας σε αρκετές περιπτώσεις τους “μπροστινούς” να φαίνονται απλές μαριονέτες. Η παρασκηνιακή δουλειά που κάνουν είναι τόσο αποφασιστική και σημαντική που συχνά απλά στρώνουν τον δρόμο για τους “μπροστινούς”. Για παράδειγμα, όλοι μιλάνε με θαυμασμό για την στρατηγική τακτική του Ναπολέοντα στην αποφασιστική μάχη του Ουλμ, αλλά ποιος μνημονεύει τον “τυφλοπόντικα” Γάλλο κατάσκοπο που είχε εισχωρήσει στους Αυστριακούς και με τις λανθασμένες πληροφορίες που τους διοχέτευσε, έδωσε στον Ναπολέοντα ένα ασύγκριτο πλεονέκτημα; Να γίνει η μάχη στο μέρος και στον χρόνο που τον βόλευε. Ή, για παράδειγμα, πως κάποιες Επαναστάσεις (κοινωνικές και εθνικές) δεν ήταν και τόσο αθώες αφού από πίσω βρίσκονταν μυστικές Υπηρεσίες ξένων κρατών να στηρίζουν. Η οπτική που μας προσφέρει το βιβλίο είναι διαφωτιστική και μας βοηθάει να κατανοήσουμε κάποια πράγματα πολύ καλύτερα.

Θα ήταν καλύτερο αν…: Δεν ήταν τόσο κακογραμμένο. Ίσως να φταίει η μετάφραση, ίσως η πένα του Κράουντι, αλλά το αποτέλεσμα δεν αλλάζει. Άχρωμο και βαρετό γράψιμο, σε βαθμό που η ανάγνωση να γίνεται κουραστική. Και θέλει πραγματικά τεράστια προσπάθεια να κάνεις βαρετή την ανάγνωση μ’ ένα τέτοιο πιασάρικο και ενδιαφέρον θέμα. Σε πολλές περιπτώσεις κάνει απλή καταγραφή γεγονότων, ενώ σε άλλες μας αφήνει μ’ ερωτηματικά. Από τα πιο κακογραμμένα βιβλία που θυμόμαστε να έχουμε διαβάσει, εξ ου και ο χαμηλός βαθμός. Επιπλέον, θα θέλαμε ο Άγγλος συγγραφέας να είναι πιο αντικειμενικός σε κάποιες περιπτώσεις. Για παράδειγμα, σε κάποιες ιστορίες του Ψυχρού Πολέμου που η ΜΙ5 ή η ΜΙ6 την πάτησε από τους Ρώσους, του ξεφεύγουν κάποια “δυστυχώς”. Αντίθετα, στην Αγγλία της Ελισάβετ Α’ είναι εμφανής η περηφάνια του για τις μεγάλες και καίριες επιτυχίες των Άγγλων κατασκόπων. Ας ήταν, όμως, πιο καλογραμμένο το βιβλίο και δεν θα μας πείραζαν τόσο αυτές οι υποκειμενικές και πατριωτικές τοποθετήσεις.

Βαθμολογία: 7,5

 

Leave a Reply