Αποφθέγματα

Όποιος είναι πραγματικά καλός, ποτέ δεν είναι δυστυχισμένος. Όποιος είναι πραγματικά σοφός, ποτέ δεν αμφιβάλλει. Όποιος είναι πραγματικά γενναίος, ποτέ δεν φοβάται

— Κομφούκιος

Σκίτσο της Ημέρας

Σκίτσο της Ημέρας

Φωτογραφία της Ημέρας

Φωτογραφία της Ημέρας
Τα 147 Δελφικά Παραγγέλματα

Οι χώρες που ήταν υπέρ, κατά ή ουδέτερες ενός grexit κι ένα μικρό σχόλιο για την καθεμία

die-weltΗ γερμανική εφημερίδα Die Welt στην διαδικτυακή της έκδοση δημοσίευσε μία φωτογραφία με τις χώρες/φορείς που ήταν υπέρ-κατά-ουδέτεροι ενός grexit στην σύνοδο που ξεκίνησε Κυριακή και ολοκληρώθηκε Δευτέρα.

Μία ενδιαφέρουσα και διδακτική φωτογραφία για να ξέρουμε ποιοι είναι οι πραγματικοί σύμμαχοι και φίλοι (όσο μπορεί να υπάρχουν τέτοιοι σε επίπεδο Κρατών όπου κυριαρχούν τα συμφέροντα) της Ελλάδας στην Ευρωζώνη. Γιατί αυτοί στις δύσκολες στιγμές φαίνονται.

Κακία φυσικά δεν κρατάμε ούτε στους ουδέτερους ούτε στους υπέρ του grexit. Ο καθένας θα είχε τους λόγους του (ενδεχομένως και συμφέροντα) γι’ αυτή την στάση, οι οποίοι είναι απολύτως σεβαστοί και κατανοητοί.

Πάμε, όμως, να δούμε τις χώρες μία μία μ’ ένα μικρό σχόλιο για την καθεμία. Τους φορείς (Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Eurogroup και Ευρωπαϊκή Επιτροπή) τους αφήνουμε εκτός καθώς ήταν λογικό για λόγους image, δεδικασμένου και υστεροφημίας να είναι κατά ενός grexit (Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Ευρωπαϊκή Επιτροπή) ή έστω ουδέτεροι (Eurogroup). Ας ξεκινήσουμε με αυτές που ήταν κατά ενός grexit, με αυτές που ήταν υπέρ και τέλος με τις άβουλες.

ΚΑΤΑ

ΚΥΠΡΟΣ: Μας τρόμαξε λίγο η Κύπρος με το 8άρι που μας έδωσε στην πρόσφατη Eurovision, αλλά στο Eurogroup ξηγήθηκε το παραδοσιακό 12άρι για την Ελλάδα. Πέρα από την πλάκα, καμία έκπληξη για την στάση της Κύπρου που για όλο τον υπόλοιπο κόσμο είναι ένα ανεξάρτητο Κράτος, αλλά για τους περισσότερους Έλληνες και Κυπρίους δεν είναι παρά κομμάτι της Ελλάδας. Πώς να είναι κατά λοιπόν;

ΙΤΑΛΙΑ: Ιταλικές εφημερίδες δημοσίευσαν δηλώσεις του Ρέντσι που τα έχωνε άγρια στην Μέρκελ που δεν ήθελε να βοηθήσει, αλλά να ταπεινώσει την Ελλάδα, ενώ σε άλλα ρεπορτάζ διαβάζαμε για καβγά που είχε με τον Ολλανδό πρωθυπουργό στον διάδρομο. Η Ιταλία αντιτάχθηκε σθεναρά κατά ενός grexit και του βάναυσου τρόπου που αντιμετώπισαν οι περισσότεροι Ευρωπαίοι την ελληνική αντιπροσωπεία αποδεικνύοντας την διαχρονική συμπάθεια και φιλία που συνδέουν τις δύο χώρες τόσο σε πολιτικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο. Φιλία που δεν διαταράχθηκε ούτε από τον πόλεμο του ’40 όταν για 3 χρόνια Ιταλία και Ελλάδα ήταν σε διαφορετικά στρατόπεδα. Αντίθετα, αν πιστέψουμε τους παππούδες μας είναι πολλές οι ιστορίες εκείνου του πολέμου που αποδεικνύουν την αμοιβαία συμπάθεια. Για κάποιον που έχει διαβάσει ιστορία και έχει ταξιδέψει στην Ιταλία, η στάση της Ιταλίας δεν ήταν καθόλου έκπληξη.

ΓΑΛΛΙΑ: Κάθετα αντίθετος με ενδεχόμενο grexit ο Ολάντ που ήταν από τους ελάχιστους που δεν αναφέρθηκαν στο ζήτημα στείρα οικονομικά. Οι Γάλλοι είδαν το θέμα πιο σφαιρικά, γι’ αυτό και δεν ήθελαν ν’ ακούσουν για έξοδο της χώρας μας από το Ευρώ. Για την Γαλλία Ελλάδα σημαίνει δημοκρατία, φιλοσοφία και γενικά όλες τις αξίες πάνω στις οποίες οικοδομήθηκε η Ευρώπη. Η θέση της χώρας που “γέννησε” αυτές τις αξίες δεν μπορεί παρά να είναι στην Ευρώπη ήταν το ξεκάθαρο μήνυμα της Γαλλίας. Κι αν είναι σε δύσκολη οικονομική θέση, είναι χρέος της Ευρώπης να την βοηθήσει να το ξεπεράσει κι όχι να την τιμωρήσει. Η αλληλεγγύη δεν είναι ένας από τους πυλώνες πάνω στους οποίους βασίστηκε η Ευρωπαϊκή Ένωση; Ας αποδειχθεί και στην πράξη, όχι μόνο στα λόγια. Αυτή ήταν εν ολίγοις η στάση και η θέση της Γαλλίας, με την οποία έχουμε επίσης παραδοσιακά καλές σχέσεις. Σωκράτη και Αριστοτέλη εμείς, Βολταίρο και Ρουσσό εκείνοι, πώς να μην αλληλοσυμπαθιούνται δύο χώρες με τέτοια πνευματικότητα και προσφορά;

ΥΠΕΡ

ΓΕΡΜΑΝΙΑ: Πέφτουμε από τα σύννεφα από την επιθετικότητα και την άκαμπτη στάση της Γερμανίας. Δεν περιμέναμε ποτέ από μία χώρα που έχει βγάλει τον Οίκο των Χοενστάουφεν, τον Βαρβαρόσσα, τον Χίτλερ και πόσους ακόμα να δείξει τέτοια επιθετική και σκληρή στάση. Κι έχουν δίκιο οι εθνικά περήφανοι Γερμανοί να διαμαρτύρονται όταν άλλοι αναφέρονται στους δύο Παγκοσμίους Πολέμους. Γιατί επικεντρωνόμαστε στους δύο τελευταίους πολέμους όταν ολόκληρη η Ιστορία της Γερμανίας είναι γραμμένη με αίμα και επιθετικούς πολέμους;

ΦΙΝΛΑΝΔΙΑ: Η Φινλανδία θεωρείται η χώρα με το καλύτερο σύστημα παιδείας. Προφανώς, σε αυτό το σύστημα δεν δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στην ανάπτυξη της κριτικής ικανότητας. Γιατί αν έδιναν, δεν θα ήταν σύμμαχοι του Χίτλερ ούτε θα πίστευαν ότι ο Άγιος Βασίλης ζει στο Ροβανιέμι. Ίσως πάλι να ήθελαν ένα grexit γιατί βλέποντας την αύξηση των αυτοκτονιών στην μνημονιακή Ελλάδα ανησύχησαν μήπως χάσουν την πρωτιά. Ποιος ξέρει…

ΟΛΛΑΝΔΙΑ: Από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές ενός grexit, αλλά ας μην τους κακολογούμε και είμαστε αυστηροί μαζί τους. Τι απαιτήσεις να υπάρχουν από μία χώρα που είναι γνωστή για τα ναρκωτικά, τις πουτάνες και τους ποδοσφαιριστές;

ΣΛΟΒΑΚΙΑ: Αυτό μόνο, τίποτε άλλο.

Η σκηνή είναι από την κωμωδία Eurotrip όπου κάποιοι Αμερικανοί ταξιδεύουν στην Ευρώπη ώσπου φτάνουν μ’ ελάχιστα δολάρια στην Μπρατισλάβα.

ΒΕΛΓΙΟ: Κατά της Ελλάδας μία χώρα που δεν έχει γλώσσα, ιστορία και κυβέρνηση εδώ και καμιά διετία, αλλά είναι η καρδιά της Ευρώπης. Το λες και σημειολογική επιλογή για τις αξίες της σημερινής Ευρώπης.

ΛΙΘΟΥΑΝΙΑ – ΛΕΤΟΝΙΑ – ΕΣΘΟΝΙΑ: Από τις τρεις βαλτικές χώρες της πρώην ΕΣΣΔ περιμέναμε καλύτερη αντιμετώπιση είναι η αλήθεια και προάσπιση των συμφερόντων τους. Αν βγούμε από το Ευρώ πώς θα συνεχίσουμε να λέμε “ναι” στα τόσα “κεράσει ποτό” που ρωτάνε εκπρόσωποί τους σε ανά την ελληνική επικράτεια πολιτιστικά και πολυπολιτισμικά μαγαζιά; Ακόμα και γάμο έχουν κάνει κάποιοι Έλληνες για να μπορέσουν τα κορίτσια να μείνουν μόνιμα στην Ελλάδα κι όχι μόνο 3 μήνες κι αυτοί δεν μας θέλουν στο Ευρώ; Αχάριστοι και ανάλγητοι…

ΣΛΟΒΕΝΙΑ: Για την Σλοβενία δεν έχουμε κάτι μεμπτό να πούμε. Πήγαμε, ξετρελαθήκαμε (http://donkihotes.gr/?p=8330), σεβαστή η επιλογή της. Ίσως να ήθελε ένα grexit γιατί βλέπει πως τα περισσότερα πακέτα της Ε.Ε. έρχονται προς τα εδώ. Ας πάρει και κανένας άλλος σειρά.

ΟΥΔΕΤΕΡΟΙ

ΜΑΛΤΑ: Για να πούμε την αλήθεια μέχρι την Κυριακή δεν ξέραμε ότι η Μάλτα είναι στην Ευρωζώνη οπότε δεν μπορούμε να πούμε και πολλά.

ΙΣΠΑΝΙΑ – ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ – ΙΡΛΑΝΔΙΑ: Κάποτε είμασταν μέλη στην ίδια παρέα (P.I.I.G.S.), αλλά τώρα οι τρεις χώρες προτίμησαν την ουδετερότητα. Λογικό, καθώς έχουν τις δικές τους ανησυχίες μήπως γίνουν η επόμενη Ελλάδα οπότε ας περιμένουν να δούνε πως θα εξελιχθούν τα πράγματα από την βολική πολυθρόνα της ουδετερότητας.

ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ: Είτε η Ελλάδα βγει από το Ευρώ είτε όχι, το Λουξεμβούργο θα συνεχίσει να είναι ένας από τους φορολογικούς παραδείσους της Ευρώπης. Γιατί ν’ ανησυχεί ή να ενδιαφέρεται για το ποιο σενάριο θα επικρατήσει; Μόνα ζυγά, καβατζωμένο είναι.

Υπάρχει και η ΑΥΣΤΡΙΑ στην φωτογραφία, την οποία την έχουν γκριζάρει και δεν την έχουν σε κάποια κατηγορία (είδε φως και μπήκε;). Παράξενο που δεν συντάχθηκε με την Γερμανία γιατί όσοι ζούνε σε μία από τις δύο χώρες αντιλαμβάνονται πόσο αδιόρατη είναι η διαφορά μεταξύ Αυστρίας και Ανατολικής Βαυαρίας ώστε να είναι ένα και το αυτό.

Συμπερασματικά, δεν θεωρούμε τυχαίο που την Ελλάδα στήριξαν δύο χώρες με μεγάλη Ιστορία, παράδοση στην πνευματικότητα και την σκέψη. Μία χώρα που έβγαλε Αναγέννηση (Ιταλία) και μία που έβγαλε Διαφωτισμό (Γαλλία) δεν θα μπορούσε να βλέπει τα πράγματα μόνο από μία οπτική (οικονομική εν προκειμένω) ή να έχει άτεγκτη, ωμή και άκαμπτη στάση. Αντίθετα, βλέπουνε τα πράγματα πιο ανοιχτά, σφαιρικά και ξέρουν ότι όταν κάποιος είναι κάτω (ακόμα κι αν εκείνος φέρει κάποια ευθύνη που είναι κάτω), του δίνεις το χέρι να σηκωθεί και δεν του δίνεις το τελειωτικό χτύπημα. Χώρες που είχαν την μεγαλοψυχία να χαρίσουν τα χρέη της Γερμανίας το 1953, μιας Γερμανίας που είχε προκαλέσει τον θάνατο δεκάδων εκατομμυρίων ανθρώπων μόλις λίγα χρόνια πριν, δεν ήταν δυνατόν να γυρίσουν την πλάτη σε μία χώρα που το μόνο της “έγκλημα” είναι τα άθλιο δημοσιονομικό ταμείο της.

Ομοίως, δεν πρέπει να μας προκαλεί έκπληξη που δεν μας στήριξαν χώρες με βρώμικο παρελθόν, φτωχή ιστορία και ανύπαρκτη παράδοση. Η εθνική συνείδηση και συμπεριφορά ενός λαού συνδέεται με την Ιστορία του οπότε ας μην έχουμε απαιτήσεις για αλληλεγγύη, σεβασμό ή συμπάθειες από απογόνους των Ναζί, συμμάχους τους και χώρες-νταβατζήδες. Άλλωστε, πώς να προσφέρεις ή να δώσεις όταν έχεις μάθει μόνο να παίρνεις, ν’ αρπάζεις και ν’ απαιτείς;

Leave a Reply