Αποφθέγματα

Γνώσεις έχει, γνώση δεν έχει

— Γεώργιος Παπανδρέου

Σκίτσο της Ημέρας

Σκίτσο της Ημέρας

Φωτογραφία της Ημέρας

Φωτογραφία της Ημέρας
Τα 147 Δελφικά Παραγγέλματα

Μία βόλτα στο Ίνσμπρουκ

Παρκάροντας το αυτοκίνητο σε έναν από τους πιο κεντρικούς δρόμους του Ίνσμπρουκ και κάνοντας τις πρώτες βόλτες, ένιωσα ένα μούδιασμα. Σίγουρα έφταιγε και το πνιχτό κρύο που επικρατούσε αν και ο καιρός ήταν σχετικά καλός και που και που έβγαινε ο ήλιος, αλλά ο κύριος λόγος ήταν ότι δεν έβλεπα αυτά που περίμενα να δω. Μία συνηθισμένη πόλη με συνηθισμένα κτίρια, λιγοστούς ανθρώπους να κυκλοφορούνε, κλειστά μαγαζιά και σίγουρα όχι γραφική. Φαίνεται ότι ήμουν στην “κακή” πλευρά της πόλης καθώς μετά από λίγο περπάτημα, βρέθηκα στο παλιό κομμάτι της πόλης και το σκηνικό άλλαξε. Τα κτίρια έγιναν πιο παλιά και πιο όμορφα, οι άνθρωποι, συνηθισμένοι σε τέτοιον καιρό, απολάμβαναν τη βόλτα τους στα γραφικά σοκάκια, καφετέριες σε περίμεναν να πιεις μία ζεστή και γευστική σοκολάτα και παραδοσιακά εστιατόρια να σερβίρουν τοπικό φαγητό (με το τελευταίο δεν μπορώ να πω ότι ξετρελάθηκα). Στην άκρη της παλιάς πόλης, ένα μεγάλο ποτάμι ομορφαίνει ακόμη περισσότερο το τοπίο, ενώ στο βάθος οι χιονισμένες κορφές των Άλπεων είναι το τέλειο υπόβαθρο ενός ζωντανού πίνακα ζωγραφικής.

Αρκετά, όμως, με τα λόγια, ας “μιλήσουν” καλύτερα οι φωτογραφίες.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Το ότι το Ίνσμπρουκ είναι μία παραμυθένια πόλη μας το υπενθυμίζουνε κάθε γωνιά της πόλης μεγάλα ομοιώματα από ήρωες παραμυθιών όπως ο Παπουτσωμένος Γάτος…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

… ή η Χιονάτη με τους 7 Νάνους.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Για το τέλος αφήσαμε το ελληνικό εστιατόριο “Ακρόπολις” γιατί σ’ όποιο μέρος της γης κι αν βρεθείς, θα συναντήσεις Ελλάδα.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Και μία μικρή γεύση από το μενού.

3 Responses to Μία βόλτα στο Ίνσμπρουκ

  • Sancho Panza says:

    Στην παλιά πόλη υπήρχει πολύς κόσμος. Απλά δεν τον φωτογράφισα

  • persona non grata says:

    Αυτό μάλιστα ήταν πολύ καλό φωτογραφικό υλικό. Φαίνεται πολύ όμορφη πόλη. Βέβαια δεν είδα πολύ κόσμο στους δρόμους. Μάλλον λόγω κρύου ε; Πάντως πραγματικά φαίνεται παραμυθένια. Και ωραίο αυτό με τους ήρωες του παραμυθιού.

  • rewind says:

    Από τις ωραιότερες πόλεις που έχω δει (δεν έχω πάει και σε πάρα πολλές είναι αλήθεια).
    Ειδικά χειμώνα με τα γύρω βουνά χιονισμένα.
    Ωραία μπαρ και με κόσμο που έχει έρθει κυρίως για χειμερινα σπορ, είναι το ορμητήριο των σκιέρ.
    Ένα κομμάττι θύμιζε παρατημένη κομμουνιστική πόλη με “εργατικές”, άσχημες πολυκατοικίες για τα λέμε όλα.
    Έχει και ωραίο γήπεδο ποδοσφαίρου, που “σηκώθηκε” πρόσφατα.
    Συνέχισε την περι’ηγηση στην κεντρική Ευρώπη και…στέλνε υλικό.

Leave a Reply