Αποφθέγματα

Δεν αρκεί εις κοινοβουλευτικόν κράτος κυβέρνησις στηριζομένη επί της δεδηλωμένης πλειοψηφίας της Βουλής. Χρήζει το κράτος και Βουλής, στηριζομένης επί της δεδηλωμένης εμπιστοσύνης του λαού

— Χαρίλαος Τρικούπης

Σκίτσο της Ημέρας

Σκίτσο της Ημέρας

Φωτογραφία της Ημέρας

Φωτογραφία της Ημέρας
Τα 147 Δελφικά Παραγγέλματα

Η αληθινή απολογία του Σωκράτη

apologia_tou_SocratiΟ Σωκράτης παρουσίαζε τον εαυτό του σαν μία αλογόμυγα στη ράχη της Αθήνας και των πολιτών της. Ναι μεν τους ενοχλούσε, αλλά δεν τους άφηνε να ησυχάσουν και τους είχε συνέχεια σε επαγρύπνηση. Αυτό που ήθελε ήταν να βλέπει ανθρώπους που χρησιμοποιούν τη λογική τους και να στοχεύουν στο καλό, το ωφέλιμο και το δίκαιο, όχι μόνο το προσωπικό, αλλά και του συνόλου.

Αυτή η… αλογόμυγα, όμως, ενόχλησε γιατί τσιμπούσε άγρια κι έφτιαχνε ανθρώπους ξύπνιους, δραστήριους και σωστούς και τέτοιους πολίτες δεν τους θέλει καμία εξουσία. Τον κατηγορήσανε, λοιπόν, ότι διαφθείρει τους νέους, ότι είναι άθεος και ότι είναι εχθρός της Δημοκρατίας και τον σύρανε σε δίκη. Για τον Σωκράτη ήταν πολύ απλό κι εύκολο ν’ αντικρούσει τις κατηγορίες ή να εκθέσει τους κατηγόρους του και το έκανε (κάποιες φορές, ίσως, και να το παραέκανε…). Η απόφαση, όμως, ήταν ειλημμένη και ο Σωκράτης καταδικάστηκε να πιει το κώνειο. Παρά τη σκληρή και άδικη καταδίκη, ο Σωκράτης δέχτηκε με πρωτοφανή γενναιότητα την απόφαση (συγκλονιστικό το κομμάτι που μιλάει για τον θάνατο) και παρά τις παρακινήσεις των μαθητών του και της γυναίκας του ν’ αντιδράσει στην τόσο άδικη καταδίκη του, ακόμα και να δραπετεύσει, εκείνος έμεινε πιστός στις πεποιθήσεις του.

Αυτή είναι, περιληπτικά, η απολογία του Σωκράτη, όπως τη διαβάζουμε στα σχετικά βιβλία του Πλάτωνα και του Κρίτωνα. Αυτά τα δύο βιβλία, μαζί με την “Αληθινή απολογία του Σωκράτη” του Κώστα Βάρναλη, είναι τα 3 βιβλία στα οποία βασίστηκε ο σκηνοθέτης-ηθοποιός Γιάννης Μόρτζος και ανεβάζει το ομώνυμο θεατρικό στις “4 εποχές” στην Κυψέλη (Κυψέλης 15) κάθε Δευτέρα, Τρίτη και Τετάρτη (21.30). Μαζί του ο νεαρός Πέτρος Πέτρου στο ρόλο του Κρίτωνα.

Το εγχείρημα του κ. Μόρτζου είναι πολύ δύσκολο καθώς δεν είναι το πιο εύκολο πράγμα να υποδυθείς μία από τις πιο σημαντικές κι εμβληματικές φιγούρες της Ιστορίας. Εντούτοις, τα καταφέρνει μια χαρά και με την ερμηνεία του σε ταξιδεύει 2.500 χρόνια πίσω, στην Πνύκα που έγινε το δικαστήριο, λίγα μόλις χιλιόμετρα παραπέρα από το θέατρο. Ένα μόνο παράπονο καθώς θα θέλαμε το έργο να επικεντρωθεί περισσότερο στη φιλοσοφία και τον τρόπο σκέψης του Σωκράτη. Για παράδειγμα, το κομμάτι που μιλάει για τον θάνατο κόβεται στη μέση κι έτσι χάνει ο θεατής την ευκαιρία να μάθει/δει ολοκληρωμένη τη σκέψη του Σωκράτη για το συγκεκριμένο ζήτημα. Όπως και να ‘χει, πρόκειται για μία παράσταση που αξίζει να δείτε. Σωκράτης είναι αυτός…

Leave a Reply