Αποφθέγματα

Είναι ευκολότερο να γνωρίσει κανείς τον άνθρωπο γενικά παρά να γνωρίσει ένα συγκεκριμένο άνθρωπο

— Φρανσουά δούκας ντε λα Ροσφουκώ

Σκίτσο της Ημέρας

Σκίτσο της Ημέρας

Φωτογραφία της Ημέρας

Φωτογραφία της Ημέρας
Τα 147 Δελφικά Παραγγέλματα

Οι δικοί μας “Χοντρός και Λιγνός”

Venizelos_Samaras_Xontros_lignosΤο δικό μας δίδυμο χοντρού και λιγνού “απολαμβάνουμε” εδώ και λίγες μέρες με τον ανασχηματισμό της νέας κυβέρνησης. Κι αν το τηλεοπτικό δίδυμο Όλιβερ και Σταν μας πρόσφερε γέλιο και αστείες σκηνές, το εγχώριο του Αντώνη και του Βαγγέλη προσφέρει άθλιες και γελοίες παραστάσεις. Πλέον, εμφανίζονται σαν φίλοι, σύμμαχοι και αρωγοί στην προσπάθεια να βγει η Ελλάδα από την κρίση και να ξαναμπεί στον δρόμο της ανάπτυξης και της δημιουργίας.

Δεν πέρασε, όμως, αρκετός καιρός από τις διπλές εκλογές Μαΐου και Ιουνίου του 2012 κι ας θυμηθούμε τι έλεγαν οι μεν για τους δε. Ας ξεκινήσουμε από τον “λιγνό” Αντώνη.

«Δεν συμφέρει τον ελληνικό λαό να γίνει τέτοια συγκυβέρνηση, συμφέρει μόνο το ΠΑΣΟΚ, για να πέσει στα μαλακά, συμφέρει τη διαπλοκή και τα εξωθεσμικά κέντρα. Αν κάναμε κυβέρνηση μαζί με το ΠΑΣΟΚ, θα ήμασταν αιχμάλωτοι της δικής του πολιτικής. Θα ήμασταν υποχρεωμένοι να κρατάμε συνεχώς ισορροπίες, αλλά εμείς θέλουμε να κάνουμε μεγάλα άλματα. Εκείνο που χρειαζόμαστε είναι σταθερότητα, ισχυρή εντολή και ισχυρή κυβέρνηση για να φύγουμε μπροστά. Συγκυβέρνηση θέλουν κατά βάθος και τα μικρά κόμματα, για να την καταγγείλουν», ενώ για τον Βενιζέλο έλεγε. «Ο κ. Βενιζέλος έχει σήμερα το θράσος να με κατηγορεί ότι θέλω να γίνω πρωθυπουργός. Του απαντώ: αν ήθελα να γίνω πρωθυπουργός με κάθε τίμημα, θα τον άφηνα να διαλύσει τη χώρα πέρυσι το Νοέμβριο και θα έβγαινα με 60%».

Και τώρα να δούμε τι έλεγε ο “χοντρός” Βαγγέλης για τον τότε αντίπαλό του και νυν πολιτικό “αδελφό του”.

“Απέναντί μας λοιπόν έχουμε όχι ένα κεντροδεξιό μέτωπο, αλλά το μέτωπο της καθαρής και σκληρής δεξιάς, της “καραδεξιάς” όπως θα έλεγε ο φίλος μας ο Απόστολος Κακλαμάνης. Μια συσπείρωση ακραίων στην πλειοψηφία τους στοιχείων, που επανέρχονται στην κοίτη τους στο όνομα μιας μικροπαραταξιακής επιδίωξης. Έχουμε απέναντί μας τον κύριο Σαμαρά και το κόμμα του”.

Φυσικά για τους ψηφοφόρους τους και τους φοβισμένους, αυτά είναι ψιλά γράμματα. Εξάλλου, οι εποχές που οι μεν πλακώνονταν με τους δε στα “γαλάζια” ή “πράσινα” καφενεία και δεν αντάλλασσαν ούτε καλημέρα είναι μακρινές αναμνήσεις. Αυτό που προέχει είναι η παραμονή της Ελλάδας στο Ευρώ γιατί αλλιώς….

Leave a Reply